بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت
Effect of oral nanocurcumin on disease activity, expression levels of microRNA and Th17 cells development factors and serum IL-17 and IL-23 level in Behcet patients
مجریان: علیرضا خبازی اسکویی
خلاصه روش اجرا: این مطالعه با هدف بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت طراحی شده است. مطالعه حاضر بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور می باشد که در بیماران مبتلا به بهجت مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام خواهد گرفت. حجم نمونه با استفاده از فرمول با سطح اطمینان 95% و توان 80% ، 11 نفر برای هر گروه محاسبه شد که با در نظر گرفتن احتمال ریزش (25%)، 14 نفر در هر گروه بر اساس معیارهای ورود در مطالعه وارد خواهند شد. 28 نفر از بیماران مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شده و در صورت تمایل فرد برای ورود به طرح، رضایت نامه کتبی اخذ خواهد شد. گروههای مورد مطالعه روزانه یک عدد مکمل نانوکورکومین 80 میلی گرم و یا دارونما به مدت 16 هفته دریافت خواهند نمود. تظاهرات بالینی بیماران توسط پزشک ارزیابی خواهد شد. برای تعیین فعالیت بیماری از معیارهای BDCAF و IBDDAM استفاده خواهد شد. قبل و بعد از اتمام مداخله نمونه خون بصورت ناشتا گرفته خواهد شد و سلول های تک هسته ای خون محیطی PBMC جدا خواهند شد. جهت تعیین فراوانی سلولهای Th17 از فلوسایتومتری و بمنظور بررسی میزان بیان miRNA326، miRNA 155، miRNA181، فاکتور نسخه برداری RoRγt و نیز بیان ژن سیتوکین IL-17 و IL-23 از روش Quantitative Real time PCR استفاده خواهد شد. همچنین جهت بررسی سطح سرمی سیتوکین IL-17 و IL-23 از کیت الایزا استفاده خواهد شد. افراد مورد مطالعه مجاز به رعایت پروتکل درمانی خود در طول مدت مطالعه هستند و تا حد امکان نوع و دوز داروی خود را در طول مدت اجرای مطالعه تغییر نخواهند داد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS و آزمونهای t-test در صورت نرمال بودن توزیع داده ها و یا Mann Whitney U و Wilcoxon sign در صورت غیر نرمال بودن توزیع داده ها و آزمون آنکووا استفاده خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 62727 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت |
| عنوان لاتین طرح | Effect of oral nanocurcumin on disease activity, expression levels of microRNA and Th17 cells development factors and serum IL-17 and IL-23 level in Behcet patients |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | بیماری های اتوایمیون (آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک) |
| نوع مطالعه | کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری فوق تخصصی بالینی |
| مدت اجرا - ماه | 22 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | بیماری بهجت یک بیماری مزمن التهابی است که با علایمی همچون آفت های دهانی راجعه، زخمهای تناسلی، زخمهای پوستی، التهاب چشم، درگیری مفاصل، عروق، سیستم عصبی مرکزی و دستگاه گوارش همراه است. بیشترین شیوع این بیماری مربوط به کشورهایی است که در مسیر جاده ی تاریخی ابریشم، از مدیترانه تا شرق دور، واقع شده اند. بالاترین میزان شیوع بیماری بهجت در کشور ترکیه است که به میزان 420-80 در هر 100 هزار نفر است. پس از ترکیه، بالاترین میزان بیماری بهجت در جهان، متعلق به کشور ایران است. طبق آخرین آمار اعلام شده، شیوع این بیماری در ایران، 80 در هر 100 هزار نفر است. هر چند این بیماری در هر سنی رخ می دهد اما شیوع آن اکثرا در دهه های دوم تا چهارم زندگی است و مردان بیشتر از زنان مبتلا می شوند. علی رغم اینکه پاتوژنز دقیق بیماری بهجت هنوز هم نامعلوم است، گزارشات متعددی حاکی از نقش خود ایمنی در این بیماری می باشد. از سوی دیگر اینگونه پیشنهاد شده که عوامل ژنتیکی (HLA B51) و محیطی هم در پاتوژنز این بیماری نقش دارند. در میان عوامل تاثیر گذار بر سیستم ایمنی میتوان به MicroRNA ها اشاره نمود که RNA های کوچک غیر کد شونده با طول 23-19 نوکلئوتید هستند و اخیرا مطالعات حاکی از آن است که در پاتوژنز بسیاری از بیماریهای اتوایمون التهابی از قبیل آرتریت روماتوئید، مولتیپل اسکلروزیس، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، پسوریازیس، سیستمیک اسکلروزیس و بهجت نقش دارند. گروهی از miRNA ها به صورت گردشی در پلاسما یافت می شوند که تغییرات آنها می تواند در بروز التهاب و یا مهار آن نقش داشته باشد. پروفایل بیانی miRNA ها در نمونه های خون و سرم گرفته شده از بیماران مبتلا به بهجت بررسی شده و نشان داده شده است که miRNA326، miRNA 155، miRNA181 در این بیماران موجب القای تمایز به سلول های Th17از طریق عوامل رونویسی خاص مثل RoRγt می شود. افزایش بیان این miRNA باعث افزایش بیان فاکتور نسخه برداری RoRγt و تمایز سلول های TCD4+ به سلول های Th17 و در نتیجه تولید سایتوکاین التهابی IL17 و افزایش التهاب وپیشرفت روند بیماری التهابی بهجت می شود. درمان قطعی برای بیماری بهجت وجود ندارد و درمانهای رایج در این بیماری تنها براساس کنترل و کاهش فرایندهای التهابی است. علی رغم اینکه درمانهای تنظیم و تعدیل کننده سیستم ایمنی سبب سرکوب پاسخهای ایمنی در این بیماران می شوند، زخمهای دهانی برگشت پذیر و التهاب چشمی در این بیماران روی می دهد. از سوی دیگر با توجه به عوارض مختلفی که درمانهای مورد استفاده از خود بجا می گذارند، لذا امروزه استفاده از درمانهای تکمیلی و مکملهای تغذیه ای بدلیل کاهش علایم و داشتن عوارض کمتر، مورد توجه قرار گرفته است و در بسیاری از بیماریهای اتوایمون مورد استفاده قرار می گیرند. کورکومین یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها بوده و ماده فعال زردچوبه است. کورکومین دارای اثرات آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی، ضد تکثیر سلولی، ضدآنژیوژنیک و تنظیم کننده سیستم ایمنی بوده و میتواند در درمان بسیاری از بیماریهای التهابی مانند آلزایمر، پارکینسون، مالتیپل اسکلروزیس، بیماریهای قلبی ـ عروقی، آرتریت و اسپوندیلیت آنکیلوزان مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به ماهیت چربی دوستی کورکومین، جذب خوراکی این ماده در فرم های معمول خوراکی مانند پودر، کپسول و قرص، بسیار پایین است. کورکومین (مثل مواد چربی دوست دیگر) در فرم های معمول پس از مصرف خوراکی، مقادیر اندکی از آن به صورت طبیعی به میسل تبدیل و جذب میشود؛ اما وقتی به صورت کپسوله شده در نانومیسل ها در میآید، تمام کورکومین در بخش هیدروفوبیک نانومیسل های کورکومین محبوس می شود. این نانومیسل های کروی شکل باعث افزایش حلالیت کورکومین در آب به بیش از 100هزار مرتبه میشوند که به طور قابل ملاحظه ای سبب افزایش جذب کورکومین می گردند. مطالعات بسیاری حاکی از تاثیر کورکومین در کاهش علایم بیماریهای روماتیسمی بخصوص استئوآرتریت است. همچنین کورکومین قادر به کاهش تعادل Th17/Treg در بیماری لوپوس است. با اینحال اثر کورکومین بر پاتوژنز بیماری بهجت هنوز نامعلوم است و گزارشات در این زمینه بسیار نادر است. در تنها مطالعه ای که در این راستا وجود دارد مشخص گردید که درمان با mg/ml 30 کورکومین بیان mRNA مربوط به IL-1B و تولید IL-6 را در ماکروفاژهای بیماران مبتلا به بهجت بطور معنی داری در مقایسه با گروه کنترل کاهش داد. همچنین کورکومین سبب کاهش تولید TNF-α در ماکروفاژهای بیماران بهجت گردید. محققان اینگونه نتیجه گیری نمودند که کورکومین قادر به تنظیم و تعدیل مسیرهای سیگنالی التهابی در ماکروفاژهای بیماران بهجت اختصاصی تر از ماکروفاژهای افراد سالم است. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان miRNA326، miRNA 155، miRNA181 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان فراوانی سلول های Th17 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان فاکتور نسخه برداری RoRγt در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان ژن سایتوکاین های IL-23 و IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان ترشح سایتوکاین های IL-23 و IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت در مقایسه با گروه کنترل |
| چکیده انگلیسی طرح | این مطالعه با هدف بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر فعالیت بیماری، میزان بیان میکرو RNA و فاکتورهای موثر در تکامل سلولهای Th17 و سطح سرمی IL-17 در بیماران مبتلا به بهجت طراحی شده است. مطالعه حاضر بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور می باشد که در بیماران مبتلا به بهجت مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام خواهد گرفت. حجم نمونه با استفاده از فرمول با سطح اطمینان 95% و توان 80% ، 11 نفر برای هر گروه محاسبه شد که با در نظر گرفتن احتمال ریزش (25%)، 14 نفر در هر گروه بر اساس معیارهای ورود در مطالعه وارد خواهند شد. 28 نفر از بیماران مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شده و در صورت تمایل فرد برای ورود به طرح، رضایت نامه کتبی اخذ خواهد شد. گروههای مورد مطالعه روزانه یک عدد مکمل نانوکورکومین 80 میلی گرم و یا دارونما به مدت 16 هفته دریافت خواهند نمود. تظاهرات بالینی بیماران توسط پزشک ارزیابی خواهد شد. برای تعیین فعالیت بیماری از معیارهای BDCAF و IBDDAM استفاده خواهد شد. قبل و بعد از اتمام مداخله نمونه خون بصورت ناشتا گرفته خواهد شد و سلول های تک هسته ای خون محیطی PBMC جدا خواهند شد. جهت تعیین فراوانی سلولهای Th17 از فلوسایتومتری و بمنظور بررسی میزان بیان miRNA326، miRNA 155، miRNA181، فاکتور نسخه برداری RoRγt و نیز بیان ژن سیتوکین IL-17 و IL-23 از روش Quantitative Real time PCR استفاده خواهد شد. همچنین جهت بررسی سطح سرمی سیتوکین IL-17 و IL-23 از کیت الایزا استفاده خواهد شد. افراد مورد مطالعه مجاز به رعایت پروتکل درمانی خود در طول مدت مطالعه هستند و تا حد امکان نوع و دوز داروی خود را در طول مدت اجرای مطالعه تغییر نخواهند داد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار SPSS و آزمونهای t-test در صورت نرمال بودن توزیع داده ها و یا Mann Whitney U و Wilcoxon sign در صورت غیر نرمال بودن توزیع داده ها و آزمون آنکووا استفاده خواهد شد. |
| کلمات کلیدی | بیماری بهجت : واسکولیت سیستمیک مزمن با علت ناشناخته با زخم های عودکننده دهان و ناحیه تناسلی و درگیری چشم ، مفاصل ، پوست ، عروق. micro RNA(miRNA): microRNAs (miRNAs)مولکول های RNAای کوچک با طول 21 تا 23 نوکلئوتید می باشند. متعلق به کلاسی از RNA های تنظیمی غیر کد کننده هستند. microRNAs با اتصال به ناحیه ی 3 UTR mRNA هدف باعث مهار نسخه برداری یا تخریب mRNA پس از رونویسی می شوند. miR-106b: از دسته miRNA های التهابی است که باعث کاهش بیان Foxp3+ و کاهش تمایز Tregو کاهش تولید TGF-βدر نتیجه افزایش التهاب می شود. miR-25: از دسته miRNA های التهابی است که باعث کاهش بیان Foxp3+ و کاهش تمایز Treg و کاهش تولید TGF-β در نتیجه افزایش التهاب می شود. MiRNA 326: از دسته miRNA های التهابی است که باعث افزایش بیانRoRγt ، افزایش تمایز Th17 و افزایش تولید IL-17 در نتیجه افزایش التهاب می شود. Th17: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+که با تولید سایتوکاین های التهابی IL-17 باعث افزایش التهاب و پیشرفت بیماری بهجت می شوند. RoRγt یک فاکتور نسخه برداری که عضوی از خانواده پذیرنده های رتینوئیدی از خانواده پذیرنده های هسته ای می باشد و یک پروتئین محدود به سلول T است. به نظر می رسد که RORγt و STAT3 با همکاری با یکدیگر بر لوکوس ژنیIl-17 اثر می کنند و تولید این سایتوکاین را تحریک میکنند. IL-17 یک سایتوکاین التهابی است و مهمترین واسطه بین ایمنی آداپتیو با میانجی گری سلول T و سیستم ایمنی ذاتی به خصوص جز التهابی پاسخ های ذاتی است. کورکومین: کورکومین (دی فرولوئیل متان) یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها است که فعالیت های مختلفی از قبیل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند و باعث کاهش التهاب می شوند. فراورده هاي دارويي و گياهي فراورده هاي دارويي و گياهي |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران مبتلا به بیماری بهجت |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| علیرضا خبازی اسکویی | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| مهدی یوسفی | همکار اصلی |
| آیدا مالک مهدوی | مشاور |
| صنم دولتی | همکار اصلی |
| روژین فرزانه | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر مکمل یاری با نانوکورکومین سبب کاهش فاکتورهای التهابی و فعالیت بیماری در افراد مبتلا به بیماری بهجت شد.متن خبر بیماری بهجت یک بیماری مزمن التهابی است و کورکومین قادر به تنظیم مسیرهای سیگنالی التهابی در ماکروفاژهای بیماران بهجت در مقایسه با افراد سالم است. مطالعه حاضر بصورت کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور بود که بر روی 36 بیمار مبتلا به بهجت مراجعه کننده به درمانگاه روماتولوژی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. گروههای مورد مطالعه روزانه یک عدد مکمل نانوکورکومین 80 میلی گرم و یا دارونما به مدت 8 هفته دریافت کردند. قبل و بعد از اتمام مداخله نمونه خون بصورت ناشتا گرفته شد و فعالیت بیماری ارزیابی گردید. فراوانی سلول های T کمکی 17، بیان ژن و سطح سرمی عوامل التهابی مانند IL-17 و IL-23 T، بیان ژن فاکتور نسخه برداری RORyt و میکرو RNA های 155، 181 و 326 در گروه نانوکورکومین درمقایسه با سطح پایه و گروه دارونما به میزان قابل توجهی کاهش یافت. کاهش قابل توجهی در فعالیت بیماری در گروه نانوکورکومین درمقایسه با دارونما مشاهده شد. این مطالعه حاکی از اثرات مطلوب مکمل یاری با نانوکورکومین در بهبود پارامترهای التهابی و فعالیت بیماری در افراد مبتلا به بیماری بهجت بود. پیشنهاد میشود تحقیقات بیشتری برای در نظر گرفتن نانوکورکومین به عنوان یک درمان مکمل ایمن در بیماران مبتلا به بیماری بهجت انجام شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
