بررسی مهار AKT و PI3K بر تکثیر وآپوپتوز در سلول‌های سرطانی لوکمیای لیمفوئیدی حاد(ALL) درحضور IL-7

مجریان: حجت اله نوزاد چروده , امیر افشین خاکی

خلاصه روش اجرا: رشد غیر نرمال و خارج از کنترل سلولها باعث ایجاد بیماری سرطان می شود.این رشد غیر نرمال در مورد سلولهای پیشساز T و B هم صادق می باشد که سلولها را به سمت سرطانی شدن برده و باعث ایجاد لوکمی لیمفوبلاستیک حاد (ALL)می شود . علاوه بر ان به هم‌ریختگی بیان ژنی علت اصلی بسیاری از سرطان‌هاست که بیان بعضی از ژن‌ها افزایش و برخی کاهش می‌یابد. این افزایش و کاهش بیان ژنی به نحوی است که سبب افزایش حمایت سلول‌ها شده و مرگ برنامه ریزی شده سلول‌ها را کاهش می‌دهد. فعالسازی مسیر سیگنالینگ PI3K/AKT بطور فزاینده ای در کانسرهای مختلف معمول است که این افزایش فعالیت در سلول های ALL منجر به افزایش تکثیر و تمایز و رشد و کاهش میزان آپوپتوز می شود. از طرفی موتاسیون یا غیرفعال شدن پس ترجمه ای PTEN که تنظیم کننده منفی این مسیر است, منجر به هایپراکتیو شدن مسیر سیگنالینگ PI3K/AKT می شود. notch1 این مسیر سیگنالینگ را در T-ALL ها تنظیم می کند ولی اطلاعات کمی درباره سطوح فعالسازی این مسیر در B-ALL ها بخصوص در بزرگسالان در دسترس است. P53 به عنوان یک تومور suppressor شناخته شده است که بیشترین میزان تخریب ژنتیکی را در سرطان دارد و تنظیم کننده بزرگ مرگ سلولی است. P53 بندرت در نمومه های T-ALL اولیه جهش می یابد و این در حالیست که موتاسیونP53 بیشتر در موارد T-ALL عود کرده (28-7 درصد) و در رده سلولی T-ALL (67درصد) می باشد. سطح بالای فعالیت سیگنالینگ PI3K/AKT در فقدان پروتئین P53 از طریق فعال شدن MDM2 بوسیله AKT شرکت کند. IL-7 در محیط میکروسکوپی که لوکمی از آن منشاء میگیرد حضور دارد بعلت اینکه توسط سلولهای اپیتلیال تیموس و سلولهای استرومایی مغز استخوان تولید می شود و در تمایز B cells ها و همچنین در فعال کردن مسیر سیگنالینگ PI3K/AKT و افزایش رشد و تکثیر و کاهش آپوپتوز در سلولهای نرمال و ALL نقش مهمی دارد. هدف از انجام این تحقیق یافتن رابطه مهاری فعال کردن PI3K و AKT با میزان بیان و فعالیت P53 و PTENو اثر آنها روی اپوپتوز و تکثیر و اثر IL-7 بر این روند مهاری در ALL می باشد. برای بررسی نقش این مسیر سیگنالینگ مهار PI3K توسط NVP-BKM120 و مهارAKT توسط MK2206 در سلولهایB,T-ALL انجام می شود. بعد از استفاده از مهارکننده ها به منظور ارزیابی سایتوتوکسیتی از روش MTT assay استفاده می شود. قبل و بعد از مهار PI3K وAKT میزان بیان ژنهای PI3K و AKTو PTEN و P53 با استفاده از روش real time RT-PCR و میزان بیان و فعالیت (فسفریله شدن) پروتـئین های PI3K و AKTو PTEN و P53 به روش Western blot ارزیابی خواهد شد.همچنین تاثیر IL-7 در میزان تاثیرات مهار کننده بررسی می شود. در ضمن میزان آپوپتوز در سلولهای ALL پس از مهار کردن مسیر PI3K-AKT, با روش فلوسایلومتری بررسی خواهد شد.