چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  نویسندگان |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| حسین جلائی نوبری | اول |
| ناصر خدایاری شوطی | دوم |
| عنوان | متن |
|---|---|
| کلمات کلیدی | ولایتفقیه، ولایت مطلقه، محدوده ولایتفقیه، امام خمینی، آیه الله خویی |
| خلاصه مقاله | ازآنجاییکه ولایت بر امور عمومی مسلمانان در عصر غیبت، همان ادامه ولایت امامان معصوم (علیهمالسلام) و ولایت مذکور در امتداد ولایت نبی اکرم (ص) است (البته مبتنی بر پیشفرضهای ماتن)، با این تفاوت که ولیفقیه دارای مقام ولایت و زمامدار امور جامعه اسلامی از ناحیه شارع مقدس است. بعد از برپایی نظام جمهوری اسلامی که بر اساس فقه و نظریه سیاسی امام خمینی (ره) یعنی همان ولایتفقیه استوار گشته، عدهای با اهداف معلوم به مخالفت با نظریه مزبور پرداخته و در تائید نظر خود به دیدگاه آیه الله العظمی خویی (ره) استناد ورزیدهاند، علیهذا بر این شدیم که در باب فقه سیاسی به آراء آن مرحوم در مورد ولایتفقیه پرداخته تا صحتوسقم استناد یادشده و میزان انطباق و یا مغایرت آن را با نظریه سیاسی امام خمینی در این مورد را بیان کنیم. این نوشتار با استفاده از روش توصیفی- کتابخانهای درصدد بررسی موضوع برآمده است. نتیجه و حاصل پژوهش بیانگر این بوده است که تفاوت دو فقیه در مقوله ولایتفقیه بیشتر فتوایی است و این نوع اختلاف نمیتواند مانعی در برابر ولایتفقیه قلمداد شود؛ چراکه آیه الله خویی قائل به اصل ولایتفقیه بهعنوان ادامه ولایت امامان معصوم در دوره غیبت بوده و معظم له تنها در سعه و ضیق قلمرو ولایتفقیه به بحث پرداختهاند که این مساله را بهعنوان نقطه اختلافی (اگر بپذیریم که اختلافی وجود دارد) دو فقیه در باب ولایت میتوان پذیرفت. |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 222.pdf | 1396/12/02 | 1305523 | دانلود |
| 17.jpg | 1396/11/10 | 845954 | دانلود |
