بررسی فنوتایپ سلول های TH17 و Treg پس از اثر ترکیبی Dimethyl fumarate و Ruxolitinib در درمان آنسفالیت خود ایمن تجربی (EAE) به عنوان مدل حیوانی بیماری مالتیپل اسکروزیس (MS)
Evaluation of phenotype of TH17 and Treg cells after the combined effect of Dimethyl fumarate and Ruxolitinib in the treatment of experimental autoimmune encephalitis (EAE) as an animal model of Multiple Sclerosis (MS)
مجریان: بهزاد برادران
خلاصه روش اجرا: این مطالعه از نوع مداخله ای- تجربی است. جامعه مورد مطالعه، شامل 50 سر موش ماده خالص (inbred) نژاد C57BL/6 در محدوده سنی 6 تا 8 هفته خواهند بود که از انستیتو پاستور ایران خریداری خواهند شد. این حیوانات پس از خریداری در شرایط استاندارد آب، غذا، دما و نور کافی نگه داری خواهند شد. - جهت القا بیماری، پپتید MOG بااجوانت کامل فروند و سم سیاه سرفه (PTX) به هر موش C57BL/6 تزریق خواهد شد. روند بیماری روزانه توسط یک فرد و در ساعات مشخصی از روز مورد بررسی قرار خواهد گرفت و شدت بیماری از صفر: عدم مشاهده علائم بالینی در موش ها 0.5: مشاهده فلج جزئی در دم موش ها 1.0: مشاهده فلج کامل در دم موش ها 1.5: مشاهده فلج کامل به همراه ضعف در یکی از اندام های عقبی به صورت جزئی 2.0: مشاهده فلج کامل دم به همراه ضعف در یکی از اندام های عقبی به صورت قوی 2.5: فلج کامل اندام های عقبی به صورت یک طرفه 3.0: فلج کامل اندام های عقبی به صورت دو طرفه 3.5: فلج کامل اندام های عقبی به صورت دو طرفه همراه با ضعف در اندام های قدامی 4.0: فلج کامل چهار اندام (تتراپالژی) 5.0: رو به مرگ درجه بندی خواهد شد. جهت بررسی تأثیر DMF و Ruxolitinib 50 سر موش در 5 گروه (در هر گروه 10 عدد موش) با شرا یط سنی و وزنی یکسان به طور تصادفی تقسیم خواهند شد و تا 30 روز پس از القا EAE تحت درمان با DMF و Ruxolitinib قرار خواهند گرفت. کروه اول به عنوان گروه نرمال در نظر گرفته خواهد شد که نه القا بیماری خواهیم داشت و نه دارو دریافت خواهند کرد.گروه دوم، گروه کنترل بوده که دارونما دریافت خواهند کرد. گروه سوم دریافت کننده DMF خوراکی با دوز 100mg/kg بصورت روزانه، گروه چهارم دریافت Ruxolitinib خوراکی با دوز 75mg/kg روزانه و گروه پنجم DMF و Ruxolitinib رابصورت روزانه و با هم دریافت خواهند کرد. قابل ذکر است که دوز دارو طبق مطالعات قبلی صورت گرفته انتخاب شده است. پس از گذشت 30 روز از القا EAE و تحت درمان قرار گرفتن با داروهای ذکر شده، از پنج گروه ذکر شده، پنج موش کشته شده و پنج عدد دیگر از هر گروه جهت بررسی تاثیر درمان ترکیبی Dimethyl fumarate و Ruxolitinib در میزان بقا نگه داری خواهند شد. از موش ها کشته شده و نمونه های طناب نخاعی و ساقه مغز جهت انجام آزمایشات جدا می گردند. از نمونه ساقه مغز و طناب نخاعی هموژنات نهییه خواهدشد. در مرحله بعد اینفلتراسیون سلول های TH17 و Treg با استفاده از انتی بادیهای مربوطه و روش فلوسیتومتری مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 62140 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی فنوتایپ سلول های TH17 و Treg پس از اثر ترکیبی Dimethyl fumarate و Ruxolitinib در درمان آنسفالیت خود ایمن تجربی (EAE) به عنوان مدل حیوانی بیماری مالتیپل اسکروزیس (MS) |
| عنوان لاتین طرح | Evaluation of phenotype of TH17 and Treg cells after the combined effect of Dimethyl fumarate and Ruxolitinib in the treatment of experimental autoimmune encephalitis (EAE) as an animal model of Multiple Sclerosis (MS) |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | بیماری های اتوایمیون (آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک) |
| نوع مطالعه | مطالعه مورد/شاهد ( Case - Control ) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | دکتری تخصصی PhD |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | (مالتیپل اسکلروزیس) رایج ترین بیماری خودایمن مزمن سیستم عصبی مرکزی بوده و یکی از علل مهم ناتوانی های جدی فیزیکی در افراد جوان می باشد. مطالعات مختلف روی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکروزیس، مؤید این مطلب است که در این بیماران جنبه های مختلف سیستم ایمنی درگیر می باشند. طی بروز بیماری سلول های ایمنی محیطی به طرف CNS مهاجرت کرده و از طریق سد خونی-مغزی وارد محیط CNS می شوند. حضور سلول های ایمنی از جمله ماکروفاژها، سلول های T CD8+، لنفوسیت های T CD4+، لنفوسیت های B و پلاسماسل ها را در CNS نشان داده اند که باعث تخریب غلاف میلین و اختلال در فرایند انتقال پیام عصبی می شوند. از جمله لنفوسیت های T CD4+ درگیر در بیماری می توان به سلول های Th1 تولید کننده IFN-ɣ و لنفوسیت های Th17 تولید کننده IL-17 اشاره کرد. امروزه آنسفالیت خود ایمن تجربی (EAE) به عنوان مدل حیوانی بیماری MS در اکثر مطالعات استفاده می شود. EAE یک مدل حیوانی مفید برای بیماری مالتیپل اسکلروزیس می باشد، چرا که تعداد زیادی از آسیب های مشاهده شده در CNS مدل EAE شباهت بالایی به CNS بیماران MS دارد و در هر دو، این آسیب ها مرتبط با فیلتراسیون لنفوسیت های T، ماکروفاژها و سلول های B است. دی متیل فومارات یکی از داروهای مورد استفاده در درمان بیماری های خود ایمن از جمله پسوریازیس و مالتیپل اسکلروزیس می باشد. داروی مورد استفاده دارای اثرات مختلف از جمله اثر ضد التهابی، تعدیل کنندگی سیستم ایمنی و اثر آنتی اکسیدانی می باشد. Ruxolitinib یک مهار کننده JAK1/JAK2 می باشد که در درمان چندین بیماری خود ایمن از جمله پسوریازیس و لوپوس اریتماتوز سیستمیک با کاهش پاسخ های اتتهابی موثر بوده است. . در این طرح ما بر آن هستیم تا اثر درمان ترکیبی DMF و Ruxolitinib بر روی EAE به عنوان مدل حیوانی بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS)را ارزیابی کرده و در صورت حصول نتایج درمانی موفق در مدل حیوانی، از این روش برای طراحی مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی بیماران MSدر جهت دست یابی به درمان موثر این بیماران استفاده کنیم. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثرات DMF و Ruxolitinib بر شدت بیماری و بهبود علایم موشهای EAE در مقایسه با گروه کنترل -آزمایش فلوسیتومتری جهت بررسی تعداد سلول های بیان کننده IL-17 و FOXP3 در سیستم عصبی مرکزی |
| چکیده انگلیسی طرح | This study is an experimental interventional study. The study population will consist of 50 inbred female C57BL/6 mice, aged 6 to 8 weeks, purchased from the Pasteur Institute of Iran. After purchase, these animals will be maintained under standard conditions of water, food, temperature, and adequate light. - To induce disease, MOG peptide with complete Freund's adjuvant and pertussis toxin (PTX) will be injected into each C57BL/6 mouse. The course of the disease will be assessed daily by one person at specific times of the day, and the severity of the disease will be graded from zero: no clinical signs in the mice 0.5: partial paralysis in the mice's tail 1.0: complete paralysis in the mice's tail 1.5: complete paralysis with partial weakness in one of the hind limbs 2.0: complete paralysis of the tail with severe weakness in one of the hind limbs 2.5: complete paralysis of the hind limbs unilaterally 3.0: complete paralysis of the hind limbs bilaterally 3.5: complete paralysis of the hind limbs bilaterally with weakness in the forelimbs 4.0: complete paralysis of all four limbs (tetraplegia) 5.0: approaching death. To investigate the effect of DMF and Ruxolitinib, 50 mice will be randomly divided into 5 groups (10 mice in each group) with the same age and weight conditions and will be treated with DMF and Ruxolitinib for 30 days after EAE induction. The first group will be considered as the normal group, which will neither have disease induction nor receive the drug. The second group will be the control group, which will receive placebo. The third group will receive oral DMF at a dose of 100mg/kg daily, the fourth group will receive oral Ruxolitinib at a dose of 75mg/kg daily, and the fifth group will receive DMF and Ruxolitinib together daily. It is worth noting that the drug dose has been selected according to previous studies. After 30 days of EAE induction and treatment with the mentioned drugs, five mice from the five groups will be killed and five others from each group will be kept to investigate the effect of combined treatment of Dimethyl fumarate and Ruxolitinib on survival rate. The mice are killed and spinal cord and brainstem samples are isolated for testing. Homogenate will be prepared from the brainstem and spinal cord samples. In the next step, the infiltration of TH17 and Treg cells will be evaluated using the relevant antibodies and flow cytometry. |
| کلمات کلیدی | : مالتیپل اسکلروزیس رایج ترین بیماری خودایمن سیستم عصبی مرکزی است که با التهاب نورون ها و تخریب میلین همراه است. RRMS: فاز عود مجدد بیماری مالتیپل اسکلروزیس است که شایعترین فرم این بیماری است و غالبا پروفایل بیانی miRNA ها در این مرحله بررسی می شود. EAE: انسفالومیلیت خود ایمن تجربی، مدل موشی بیماری مالتیپل اسکلروزیس است که یک مدل مفید در بررسی پاتوژنز این بیماری است. Treg: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+ که با تولید سایتوکاین های ضد التهابی IL-10 و TGF-β باعث کاهش التهاب و جلوگیری از پیشرفت بیماری مالتیپل اسکلروزیس می شوند. Th17: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+که با تولید سایتوکاین های التهابی IL-17 باعث افزایش التهاب و پیشرفت بیماری MS می شوند. Foxp3: یک فاکتور نسخه برداری و عضو خانواده سرچنگالی از عوامل نسخه برداری است و برای تکامل و عملکرد قسمت عمده ای از سلول های Tتنظیمی ضروری است. RoRγt: یک فاکتور نسخه برداری که عضوی از خانواده پذیرنده های رتینوئیدی از خانواده پذیرنده های هسته ای می باشد و یک پروتئین محدود به سلول T است. به نظر می رسد که RORγt و STAT3 با همکاری با یکدیگر بر لوکوس ژنیIL-17 اثر می کنند و تولید این سایتوکاین را تحریک میکنند. TGF-β: سایتوکاین مهاری است که تکامل سلول های Treg محیطی وابسته به آن می باشد و توسط این سلول ها تولید می شود. با این وجود این سایتوکاین همراه با سایتوکاین های تولید شده در جریان پاسخ های ایمنی ذاتی همانند IL-6وIL-1 ، تکامل زیر رده Th17 را با استفاده از توانایی خود در القا فاکتور رونویسی RoRγt، افزایش می دهد. IL-17: یک سایتوکاین التهابی است و مهمترین واسطه بین ایمنی آداپتیو با میانجی گری سلول T و سیستم ایمنی ذاتی به خصوص جز التهابی پاسخ های ذاتی است. DMF: دی متیل فومارات ( ترانس 1،2-اتیلن کربوکسیلیک اسید دی متیل استر) یک استر دی متیل از فوماریک اسید است که فعالیت های مختلفی از قبیل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند و باعث کاهش التهاب می شوند. Ruxolitinib: Ruxolitinib یک مولکول کوچک مهار کننده JAK1/JAK2 می باشد که باعث مهار تمایز لنفوسیت های Th17، کاهش تولید سایتوکاین های التهابی و در نهایت کاهش پاسخ های التهابی می شود. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران مبتلا به MS و خانواده بیماران و نهایتا بهداشت و سلامت جامعه ذینفعان طرح می باشند |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| بهزاد برادران | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| توحید غریبی | همکار اصلی |
| آرزو حسینی | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر داروهای Dimethyl fumarate و Ruxolitinib به طور قابل توجهی فنوتایپینگ سلولهای Th17 و Treg را در بیماری مالتیپل اسکلروزیس را تغییر می دهد.متن خبر مالتیپل اسکلروزیس رایج ترین بیماری خودایمن مزمن سیستم عصبی مرکزی بوده و یکی از علل مهم ناتوانی های جدی فیزیکی در افراد جوان می باشد. بالانس Th17/Treg در بیماریهای خودایمن شامل MS نقش مهمی دارد و در این مطالعه ما اثر درمانی همزمان دو ترکیب Ruxolitinib و DMF که قادر به تغییر در این بالانس هستند را بر روی موشهای EAE بررسی کردیم.
داروهای Dimethyl fumarate و Ruxolitinib به طور قابل توجهی تعداد سلول های التهابی Th17 و سایتوکاین های ترشح شده از این سلول ها را بعد از درمان ترکیبی کاهش می یابد در حالیکه افزایش جمعیت سلول های Treg و سطوح سایتوکاین های ضد التهابی بعد درمان گزارش شد.
نتایج ما نشان داد که درمان ترکیبی با DMF و Ruxolitinib منجر به مهار تمایز سلول های التهابی Th17 و القا تمایز سلول های Treg می شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
