نقش پلی مورفیسم ژنی در حساسیت به مولتیپل اسکلروزیس

مجریان: محمد اصغرزاده

خلاصه روش اجرا: مولتیپل اسکلروزیس (multiple sclerosis = MS)، بیماری سیستم اعصاب مرکزی است که در آن میلین نورونها طی یک روند التهابی از بین می رود و از علل اصل ضعف و ناتوانی افراد 40-20 ساله می باشد و شیوع آن در جمعیتهای قومی مختلف ایران رو به افزایش است علت قطعی MS ناشناخته است ولی عوامل ژنتیکی در استعداد ابتلا به بیماری نقش دارند با توجه به اینکه MS یک بیماری خود ایمنی مزمن نرودژنراتیو هست که در آن لنفوسیتها و ماکروفاژها به سیستم اعصاب مرکزی انفیلتره می گردند لذا به نظر می رسد سلولهای T، کموکاینها، سیتوکینهای تنظیم کننده ایمنی و گیرنده های آنها در پاتوژنز MS نقش داشته می باشند. پس ژنهای دخیل در پاسخهای ایمنی و پلی مورفیسم ژنتیکی سیتوکینها و گیرنده های آنها به جهت تغییر تولید سیتوکینها و ایجاد التهاب می توانند سبب حساسیت و ایجاد بیماری گردند پس می توان وجود اینها را به عنوان فـــاکتورهای خطر MS در نظر گرفت. لـــذا در این تحقیق پــلی مــورفیسم ژنهای Interleukin 18 (IL18), Intercellular adhesion molecule-1 (ICAM-1), Serotonin transporter gene (STN), , Intercellular adhesion molecule-1 (ICAM-1), , Apolipoprotein E (ApoE), PER3 gene, P-selectin glycoprotein ligand-1) PSGL-1) در افراد بیمار و داوطلب سالم را مورد بررسی قرار می دهیم پس از خونگیری از بیماران و داوطلبان سالم استخراج DNA از طریق روش پروتئیناز K، SDS و CTAB صورت می گیرد و با استفاده از پرایمرهای اختصاصی اللهای خاص از ژنهای IL18، STN، ICAMI، ، ApoE، PER3 و PSGL-1 را با روش (PCR (Polymerase Chain Reaction تکثیر داده و در ژل آگاروز 2 درصد الکتروفورز خواهد شد و وجود یا عدم وجود باندهای اختصاصی مورد بررسی قرار می گیرد و وجود اللهای خاص هر ژن مشخص می گردد.