بررسی افزایش اثربخشی و کاهش عوارض جانبی داروهای اتوپوزید، سیس پلاتین و دوکسوروبیسین بعداز بارگذاری در نانوحاملهای بر پایه سیکلودکسترین و سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار در شرایط in vitro و in vivo
Study of increasing the efficacy and reduction of side effects of etoposide, cisplatin and doxorubicinafter loading into branched cytochildren and cellulose-imidazolium on in vitro and in vivo
مجریان: بهمن یوسفی
خلاصه روش اجرا: در این مطالعه پلیمر طبیعی کربوکسی متیل سلولز را طی یک واکنش پلیمریزاسیون حلقه گشایی با ترکیب اکسیرانی قرار داده و پلیمری شاخه داری از گروه های ایمدازولیومی بدست می آید. در ادامه جهت ایجاد جایگاه فعال بیشتر بر روی سطح پلیمر و بارگیری بهتر و بیشتر دارو گروه های عاملی پلیمر را توسط گروه های آمینی تحت واکنش جفت شدن قرار داده می شود. جهت ایجاد نانو ذرات مغناطیسی، نانوذرات اکسید آهن را به صورت درجا در محلولی از پلیمر شاخه دار اصلاح شده تهیه می گردد. در نهایت دارورسان بر پایه سیکلودکسترین و سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دارمغناطیسی تهیه می گردد. در ادامه داروهای DoX و MTX را به عنوان داروی مدل بر روی دارورسان بدست آمده بارگذاری کرده و آزاد سازی آنها بررسی خواهد شد. انواع تست های بیولوژیک شامل MTT assay, DAPI staining و فلوسیتومتری برای بررسی میزان سمیت سلولی, مرگ سلولی و آپوپتوز, و نشان دادن افزایش efficiency دارو با استفاده از نانوساختارهای طراحی شده برای غلظت مشابه داروی MTX یا DoX در مدل سلولی کانسری استفاده خواهد شد. همچنین بصورت in vivo میزان توکسیستی (side effects) بر روی بافت قلبی در حالت تیمار با دوز بالای MTX یا DoX بصورت تنها و بارگذاری شده در نانوساختارها بر روی بافت میوکاردیال کبدی کلیه موش های تیمار شده بررسی خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 61879 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی افزایش اثربخشی و کاهش عوارض جانبی داروهای اتوپوزید، سیس پلاتین و دوکسوروبیسین بعداز بارگذاری در نانوحاملهای بر پایه سیکلودکسترین و سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار در شرایط in vitro و in vivo |
| عنوان لاتین طرح | Study of increasing the efficacy and reduction of side effects of etoposide, cisplatin and doxorubicinafter loading into branched cytochildren and cellulose-imidazolium on in vitro and in vivo |
| نوع طرح | گرنت پژوهشی |
| اولویت طرح | توسعه فناوریهای نوین برای دارورسانی |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | - پلیمر شاخه دار مورد استفاده در این طرح زیست سازگار با شرایط فیزیولوژیک بدن می باشد. - دارورسان تهیه شده در این طرح مغناطیسی است. - دانسیته بار مثبت زیاد بر روی سطح گروه های عاملی جاذبه بسیار قوی را بین گروه های کربوکسیلات داروی متوتروکسات و دارورسان ایجاد می کند در شرایط فیزیولوژیک ایجاد می کند. - در شرایط بافت سرطانی دارورسان باز مثبت خود را حفظ نموده و داروی MTX یا DoX با پذیرش پروتون از محیط از جالت آنیونی خارج شده و جاذبه الکتروستاتیک بین دارورسان و داروی MTX یا DoX از بین می رود و دارو آزاد می شود. ترکیب و ساختار یکنواخت و حضور گروه های عاملی فراوان در انتهای دارورسان برای بارگیری داروی ضد سرطانی MTX یا DoX مناسب می باشد. |
| اهداف اختصاصی | تهیه وتعیین مشخصات نانوپارتیکل های مغناطیسی بر پایه سیکلودکسترین و سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار -تعیین میزان بارگیری داروی ضد سرطان اتوپوزید و سیس پلاتین و دوکسوروبیسین بصورت جداگانه و بررسی رهایش in-vitro از نانوذرات طراحی شده در pH های مختلف -تعیین و مقایسه درصد سمیت نانوذرات بارگذاری شده با داروهایی اتوپوزید و سیس پلاتین و دوکسوروبیسین بصورت جداگانه -تعیین میزان عوارض تجویز دارورسان و داروهای شیمی درمانی بصورت تکی و ترکیبی بر آسیب بافتهای قلب, کبد و کلیه در رتها |
| چکیده انگلیسی طرح | در این مطالعه پلیمر طبیعی کربوکسی متیل سلولز را طی یک واکنش پلیمریزاسیون حلقه گشایی با ترکیب اکسیرانی قرار داده و پلیمری شاخه داری از گروه های ایمدازولیومی بدست می آید. در ادامه جهت ایجاد جایگاه فعال بیشتر بر روی سطح پلیمر و بارگیری بهتر و بیشتر دارو گروه های عاملی پلیمر را توسط گروه های آمینی تحت واکنش جفت شدن قرار داده می شود. جهت ایجاد نانو ذرات مغناطیسی، نانوذرات اکسید آهن را به صورت درجا در محلولی از پلیمر شاخه دار اصلاح شده تهیه می گردد. در نهایت دارورسان بر پایه سیکلودکسترین و سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دارمغناطیسی تهیه می گردد. در ادامه داروهای DoX و MTX را به عنوان داروی مدل بر روی دارورسان بدست آمده بارگذاری کرده و آزاد سازی آنها بررسی خواهد شد. انواع تست های بیولوژیک شامل MTT assay, DAPI staining و فلوسیتومتری برای بررسی میزان سمیت سلولی, مرگ سلولی و آپوپتوز, و نشان دادن افزایش efficiency دارو با استفاده از نانوساختارهای طراحی شده برای غلظت مشابه داروی MTX یا DoX در مدل سلولی کانسری استفاده خواهد شد. همچنین بصورت in vivo میزان توکسیستی (side effects) بر روی بافت قلبی در حالت تیمار با دوز بالای MTX یا DoX بصورت تنها و بارگذاری شده در نانوساختارها بر روی بافت میوکاردیال کبدی کلیه موش های تیمار شده بررسی خواهد شد. |
| کلمات کلیدی | نانوذرات سوپرپارامغناطیس اکسیدآهن_پلیمرهای زیست سازگار_سیکلودکسترین_پلیمر شاخه دار_دوکسوروبیسین_متاترکسات - سرطان _دارورسانی هوشمند |
| ذینفعان نتایج طرح |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| معصومه ملکی | همکار اصلی |
| علی زواری | همکار اصلی |
| بهمن یوسفی | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر بارگذاری داروی شیمی درمانی Doxorubicin در نانودرات سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار اثربخشی آن در درمان سلول های سرطان پستان را افزایش می یابد.متن خبر شیمی درمانی به عنوان یک ابزار مهم برای درمان سرطان با بسیاری از موانع مانند مقاومت چند دارویی و اثرات نامطلوب سمی بر روی بافت های سالم مواجه است. سیستم های هوشمند تحویل مواد دارویی یک پنجره جدید برای غلبه بر این مشکلات را باز کرده اند. در این مطالعه سیستم هوشمند تحویل دارو به همرا لود دوکسوروبیسین در سلولهای سرطانی و موش بررسی گردیدو نتایج نشان مداد که سیستم نانوذرات توسعه یافته بر پایه سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار نامزد موثر برای تحویل داروهای ضد سرطان است. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر بعداز بارگذاری Doxorubicin در نانوذرات سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار اثربخشی آن در مهار رشد سلول های سرطان پستان mcf-7 افزایش می یابد.متن خبر شیمی درمانی به عنوان یک ابزار مهم برای درمان سرطان با بسیاری از موانع مانند مقاومت چند دارویی و اثرات نامطلوب سمی بر روی بافت های سالم مواجه است. سیستم های هوشمند تحویل مواد دارویی یک پنجره جدید برای غلبه بر این مشکلات را باز کرده اند. در این مطالعه یک پلیمر الکترولیت کربوکسی متیل سلولز به عنوان یک نانوساختار مغناطیسی برای بالا بردن سنتز شد، تحویل و برداشت دوکسوروبیسین در سلول های سرطان پستان MCF7 و کاهش اثرات نامطلوب سمی به بافت های سالم در رتهای سالم بعداز تیمار بررسی شد. نتایج این مطالعه مشخصه های شیمیایی و مطالعات بیولوژیک شان می دهد که نانوذرات توسعه یافته بر پایه سلولز-ایمیدازولیوم شاخه دار و با گروه های دائمی کاتیونی گروه های ایمیدازولیوم و آنیونی کربوکسیلیک اسید، نامزد موثر برای تحویل داروهای ضد سرطان است. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
