بررسی اثرات مهاری/تحریکی متفورمین بر روی روند تمایز سلولهای بنیادی مغز استخوان به رده سلولهای اندوتلیال عروقی

مجریان: حجت اله نوزاد چروده

خلاصه روش اجرا: اختلال در بهبود زخم دیابتی، یکی از عوارض مهم بیماری دیابت می باشد و احتمالاً به دلیل کاهش خون رسانی و آنژیوژنزیس اتفاق می افتد. افزایش روزافزون شمار مبتلایان به دیابت، باعث شده است که پیشنهاد روش های درمانی که برای بهبود و کاهش این عوارض ارائه می گردد مانند درمان هایی که بر مبنای آنژیوژنزیس می باشند بسیار مورد توجه قرار بگیرند. بنابراین در این مطالعه به بررسی اثر داروی متفورمین، یکی از رایج ترین داروهایی که برای درمان دیابت نوع دو، بر روند تمایز سلول¬های بنیادی مزانشیمی جدا شده از مغز استخوان به سلول های اندوتلیال پرداخته می¬شود.پس از کشت سلول¬ها، و تیمار آن ها با متفورمین روند تمایزی به سلول¬های آندوتلیال بررسی می¬گردد. در مطالعه¬ی مذکور 4 گروه در نظر گرفته می¬شود. 1. سلول¬های بنیادی مزانشیمی+ 2% FBS 2. سلول¬های بنیادی مزانشیمی+ 2% FBS + محیط القاء تمایزی 3. سلول¬های بنیادی مزانشیمی+ 2% FBS + متفورمین 4. سلول¬های بنیادی مزانشیمی+ 2% FBS + متفورمین + محیط القاء تمایزی برای بررسی اثر احتمالی متفورمین بر تمایز سلول ها به سلول های اندوتلیال هم از مطالعات فلوسایتومتری و هم مطالعه بیان ژن های VEGFR2وTIE2 بهره گرفته می شود. همچنین مهاجرت سلول های اندوتلیال یا رگ زایی با استفاده از تکنیک transwell migration استفاده می شود به منظور بررسی اثرات متفورمین بر میزان سلول های پروژنیتور اندوتلیال در افراد مبتلا به دیابت نیز بررسی فلوسایتومتری انجام خواهد گرفت به طور خلاصه سه گروه شامل افراد سالم بدون دیابت، افراد مبتلا به دیابت( بدون مصرف متفورمین یا ترجیحا هر نوع داروی آنتی دیابتیک و افراد مبتلا به دیابت با سابقه مصرف متفورمین می باشند .در خون محیطی سه گروه مذکور میزان پیش ساز اندوتلیالی از نظر فاکتورهای CD133، VEGF R2 شمارش شده و نتایج سه گروه با هم مقایسه می گردد.