چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده ثبت کننده مقاله | علی بناگذارمحمدی |
| مرحله جاری مقاله | تایید نهایی |
| دانشکده/مرکز مربوطه | دانشکده پزشکی |
| کد مقاله | 61713 |
| عنوان فارسی مقاله | ممنوعیت فروش پاراکوآت: توسعه سلامت جامعه |
| عنوان لاتین مقاله | ممنوعیت فروش پاراکوآت: توسعه سلامت جامعه |
| ناشر | 2 |
| آیا مقاله از طرح تحقیقاتی و یا منتورشیپ استخراج شده است؟ | خیر |
| عنوان نشریه (خارج از لیست فوق) | |
| نوع مقاله | Letter to Editor |
| نحوه ایندکس شدن مقاله | ایندکس شده سطح چهار – ISC - Islamic Science Citation |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | http://hakim.hbi.ir/browse.php?a_id=1677&slc_lang=fa&sid=1&ftxt=1 |
| معمولاً آفتکشها به پنج دسته مهم تقسیم میشوند که عبارتند از: جوندهکش، حشرهکش، علفکش، قارچکش و آفتکشهای ترکیبی دیگر (1). استفاده ی وسیع از آفتکشها در کشاورزی علاوه بر فوایدی که برای اقتصاد و کشاورزی دارد، میتواند باعث ایجاد مشکلات متعددی در حوزهی بهداشت و سلامتی جامعه شود (2). در سراسر جهان سالانه صدها هزار نفر در اثر مسمومیت عمدی و گاهاً غیرعمدی با سموم آفتکش کشاورزی فوت کرده یا دچار عوارض تهدید کنندهی سلامتی میشوند (3 و 4). دسترسی آسان به آفتکشها منجر به عمومیت یافتن استفاده از این سموم برای خودکشی شده، و در کشورهای در حال توسعه مرگ ناشی از مسمومیت با آفتکشها از بیماریهای عفونی سبقت گرفته است. بر همین اساس سازمان جهانی بهداشت[1]، بر خلاف رویه سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد[2]، محدودیت تماس یا ممنوعیت فروش سموم آفتکش را توصیه مینماید و در این راستا بسیار سعی نموده است. بر اساس گزارشات در صورت رعایت توصیههای سازمان بهداشت جهانی، حتی میتوان شاهد کاهش میزان خودکشی با سموم خطرناک بود. از این رو معمولاً پزشکان خواستار ممنوعیت فروش سموم خطرناک میباشند (2 و 5). پاراکوات نوعی علفکش غیر اختصاصی ارزانقیمت و مؤثر بر روی گونههای مختلف گیاهی است. مسمومیت و مرگ ناشی از پاراکوات از زمان ورود این سم به بازار خصوصاً در کشورهای در حال توسعه مشاهده شده است. این سم آنتیدوت ندارد و سمیت آن بسیار بیشتر از سایر علفکشها است، به طوری که مقادیر بسیار کمی از این سم (در حد یک قاشق چایخوری) میتواند برای انسانها و حیوانات خطرناک و کشنده باشد. به همین دلیل اتحادیه اروپا از سال 2007 فروش این سم را غیر قانونی اعلام کرده و دستور جمعآوری این سم را از بازارهای اروپا صادر نموده است (10-6). پاراکوات از سال 1961 وارد بازارهای جهانی شد و در حال حاضر استفاده از آن در بیش از 32 کشور ممنوع شده است. اولین قانون ممنوعیت استفاده از پاراکوات در سال 1983 در کشور سوئد وضع شد، و در ادامه به ترتیب کویت در سال 1985؛ فنلاند (1986)؛ سوییس (1989)؛ مجارستان (1991)؛ اتریش (1993)؛ دانمارک، آلمان، هلند و آمریکا (1995)؛ اسلوونی (1997)؛ کامبوج (2003)؛ ساحل عاج (2004)؛ سوریه و امارات متحده عربی (2005)؛ اتحادیه اروپا (2007)؛ لائوس (2010)؛ کمیته دائمی منطقهای کشورهای بورکینا فاسو، کیپ ورد، چاد، گامبیا، گینه بیسائو، مالی، موریتانی، نیجر، سنگال[3] (2011)؛ کره جنوبی (2012) و چین در سال 2016 فروش و استفاده از این سم را قدغن کردند (1، 11، 12 و 14). در خصوص اثرات مخرب زیست محیطی پاراکوات و نیز مرگ و میر ناشی از آن، گزارشات متعددی چاپ شده است(19-14). ولی معمولاً با وجود مرگ و میر[4] بالای مسمومیت با سموم آفتکش، خصوصاً پاراکوات در کشورهای در حال توسعه، محدودیتی برای فروش پاراکوات در این کشورها وجود ندارد؛ و تمامی افراد در این جوامع امکان دسترسی به این سم و مسمومیت منجر به مرگ با پاراکوات را دارند (1 و 11). بنا بر تحقیقات نه کاهش غلظت پاراکوات و نه برنامههای آموزشی تأثیر واضحی در کاهش میزان مرگ و میر ندارند (1، 12 و 13). از این رو با توجه به گزارش موارد متعدد مرگ به دنبال مسمومیت حاد با مقادیر بسیار کم پاراکوات؛ که به دلیل میزان کشندگی بسیار بالا، فقدان آنتی دوت، جذب سریع، اثرات تأخیری و در دسترس بودن آسان این سم حادث میشوند (19-15)؛ ممنوعیت فروش پاراکوات در کشور ایران نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر ضروری به نظر میرسد. مسمومیت سیستمیک منجر به مرگ با پاراکوات در بیشتر موارد از طریق خودکشی، و در موارد بسیار نادری نیز از روشهای دیگری مانند مواجهات شغلی، و یا خصوصاً در کودکان به صورت اتفاقی رخ میدهد (12، 14 و 20)؛ بنابراین در صورت ممنوعیت پاراکوات افراد زیادی از مرگ حتمی نجات پیدا میکنند. از این رو با توجه به نقش سلامت در ارتقای شاخصهای توسعهی انسانی، سیاستهای کلی سلامت ابلاغی توسط مقام معظم رهبری (21)، سند نهایی چشمانداز ٢٠ ساله کشور (22)، و به منظور برخورداری از سلامت و بهبود و ارتقای شاخصهای عدالت در سلامت همچون کاهش بروز حوادث غیرترافیکی و کاهش بروز خودکشیهای کامل (23)، امید است که حداقل با تغییر در قوانین یا وضع قوانین مرتبط راههای دسترسی به این سم مهلک در ایران محدودتر گردد؛ و این امر موجب کاهش میزان بروز مسمومیت با این سم و مرگ و میر ناشی از آن گردد. جهت دستیابی به این هدف توصیه میشود حتی در صورت عدم جمعآوری پاراکوات از بازار، و ادامه واردات یا تولید پاراکوات درکشور، تا حد |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| علی بناگذارمحمدی | دوم |
| مریم زارع نهندی | اول |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 91007854.pdf | 1396/08/15 | 212607 | دانلود |
