بررسی اثر رانیتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از اولانزاپین
Ranitidine role in prevention of Olanzapine induced weight gaining
مجریان: فاطمه رنجبر
خلاصه روش اجرا: در این مطالعه 60 بیمار بستری در مرکز روانپزشکی رازی تبریز تحت درمان با الانزاپین با در نظر گرفتن معیارهای ورود و عدم ورود به مطالعه بعد از اخذ رضایت کتبی از خود یا قیم بیمار وارد مطالعه می شوند. سپس بیماران بر اساس برنامه کامپیوتری به دو گروه مقایسه و مداخله به صورت راندوم تقسیم می شوند.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 61699 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثر رانیتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از اولانزاپین |
| عنوان لاتین طرح | Ranitidine role in prevention of Olanzapine induced weight gaining |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | مراقبت در بیماریهای شایع روانپزشکی با تاکید بر افسردگی و اختلالات اضطرابی، اختلال بیش فعالی و اوتیسم |
| نوع مطالعه | مطالعه مورد/شاهد ( Case - Control ) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 14 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | نسلهای گذشته داروهای آنتی پسیکوتیک آتیپیک عوارض جانبی کمتری داشتند ولی چندی پس از شروع مصرف این داروها از جمله کلوزاپین والانزاپین که در این دسته دارویی قرار دارند عوارض جانبی آنها از جمله افزایش وزن قابل ملاحظه در طی دوره های درمانی خود را نشان داد.این افزایش وزن وابسته به دوز نبوده و در طول زمان ادامه می یابد. یافته های کار آزمایی بالینی نشان می دهند که افزایش وزن 9 ماه پس از شروع درمان به پیک خود می رسد و بعد از آن این افزایش به شکل بسیار آهسته ای می باشد. خواب آلودگی, خشکی دهان, منگی, یبوست, تنگی نفس, افزایش اشتها, آکاتژیا و ترمور در استفاده از الانزاپین دیده می شود(2). مشکل ناشی از این داروها زمانی بیشتر خود را نشان می داد که بیمار مجبور به استفاده از این داروها بود ولی بایست عارضه افزایش وزن را با تمام مشکلات متابولیک و ریسک فاکتورهای متعاقب آن تحمل کند و به تبع آن این مشکل به طور قابل ملاحظه ای بر کیفیت زندگی وی نیز تاثیر می گذارد (2و1).تحقیقات و کارآزمایی های بالینی متعدد تاثیر این داروها را در افزایش وزن بطور معنی داری تایید کرده است بطوریکه مصرف کوتاه مدت اولانزاپین با افزایش وزن به میزان 50-30 پوند همراه بوده است (3،2). و این افزایش وزن ریسک بروز یا تشدید دیابت ملیتوس وهیپرلیپیدمی را به دنبال دارد (4،5 ). طی سالهای اخیر جهت حل مشکل افزایش وزن و عوارض متعاقب آن داروهای مختلفی تحت آزمایش قرار گرفتند .آنتاگونیست های گیرنده H2 مانند نیزاتیدین و رانیتیدین (6،7،8،9) داروهای مهار کننده اختصاصی باز جذب سروتونین مانند فلوکستین(5،10). همچنین داروی آمانتادین از جمله داروهایی هستند که به آنها اشاره شده است(1،11،12). Anders و همکاران ( 2005) در یک مطالعه open label در مورد مصرف توام الانزاپین و فلوکستین به مدت 76 هفته نشان دادند که بر خلاف انتظار دوز های بالاتر فلوکستین با ریسک افزایش وزن بیشتری %7>= همراه بوده است (5،10 ). همچنین Karen .A وهمکاران (2005 ) در یک مطالعه پلاسبو – کنترل دو سوکور در نزد 21 بیمار در مورد نقش آمانتادین در کاهش دادن وزن بیمارانیکه الانزاپین مصرف می نمودند, نشان دادند که میزان BMI بطور معنی داری در مصرف آمانتادین -0.07 نسبت به پلاسبو 1.24kg/m2 کاهش داشته است (11). Cavazzoni و همکاران در یک مطالعه کارآزمایی بالینی ذوسوکور در مورد نقش نیزاتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از الانزاپین در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نشان داده اند که این دارو در مقایسه با پلاسبو منجر به افزایش وزن کمتری در بیماران شده است ولی بنظر می رسید که از هفته 16 درمانی این تاثیر کاهش یافته یا از بین رفته است(9). در مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور دیگری که توسط Lopez-Mato و همکاران بر روی اثر رانیتیدین در دوز های مختلف بر درمان افزایش وزن ناشی از الانزاپین انجام گرفت ,نشان داده شد که با مصرف رانیتیدین با دوز بالا حدود 600mg در روز منحنی افزایش وزن به سمت نرمال سیر می کرد ولی برای تایید بیشتر, مطالعات بیشتری را مد نظر قرار دادند(6). تحقیقات انجام شده در اکثر مطالعات بر روی الانزاپین بوده است و تاثیر این داروها بر روی کلوزاپین مورد بررسی قرار نگرفته است (1،11). در حیطه روانپزشکی داروی الانزاپین در بخشهای مزمن روانپزشکی به فراوانی مورد مصرف قرارمی گیرند. در حالیکه بر روی افزایش وزن ناشی از این داروها اقدام عملی مناسبی تابحال انجام نگرفته است. از آنجاییکه آنتاگونیست های گیرنده هیستامین H2 دارای عوارض جانبی کمتر, قیمت مناسب تر و قابلیت دسترسی بالاتری می باشند, می توانند انتخاب مناسبی جهت بررسی در جلوگیری از افزایش وزن داروهای آنتی پسیکوتیک آتیپیک باشند. |
| اهداف اختصاصی | اثر رانیتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف اولانزاپین در گروه مداخله -تعیین اثر پلاسبو در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف اولانزاپین در گروه مقایسه -مقایسه اثر پلاسبو و رانیتید ین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف اولانزاپین در گروه مقایسه و مداخله |
| چکیده انگلیسی طرح | In this study, 60 hospitalized patients in Razi Psychiatric Center of Tabriz, treated with olanzapine, will be included in the study after obtaining written consent from the patient or their guardian, considering the inclusion and exclusion criteria. Then, the patients will be randomly divided into two groups: comparison and intervention, based on a computer program. |
| کلمات کلیدی | BMI= شاخص توده بدنی که از طریق تقسیم وزن بر مجذور قد تعیین می گردد. مقدار ایده ال آن 20 تا 25 می باشد. SDA: آنتاگونیست های توام دوپامین و سرتونین که نام دیگر آن آنتی سایکوتیک های آْتیپیک یا نسل دوم می باشد. سایکوز: اصطلاحی است که در بر گیرنده توهم یا هذیان یا رفتار یا کلام آشفته، کاتا تونیا یا مجموعه ای از اینها می باشد. تعيين کننده اجتماعي سلامت |
| ذینفعان نتایج طرح |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| فاطمه رنجبر | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| همایون صادقی بازرگانی | مشاور |
| جواد شکری | همکار اصلی |
| علیرضا قانع پور | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر بررسی اثر رانیتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از اولانزاپینمتن خبر داروی اولانزاپین در بخش های روانپزشکی به فراوانی مورد مصرف قرار می گیرد. درحالیکه بر روی افزایش وزن ناشی از این دارو هنوز اقدام عملی مناسبی که مورد اتفاق نظر غالب متخصصین باشد توصیه نشده است. هدف از این مطالعه تعیین اثر رانیتیدین در تخفیف یا پیشگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف اولانزاپین بود. این مطالعه نشان داد که در بیش از دو سوم استفاده کنندگان از رانیتیدین سیر افزایش وزن ناشی از اولانزاپین کندتر شده یا توقف یافته است. نتایج مطالعه نشان داد که درمان همزمان رانیتیدین با دوز 600 میلی گرم همراه با اولانزاپین سبب پیشگیری از افزایش وزن ناشی در چهار ماه اول نمی شود. ولی ممکن است سبب تخفیف روند افزایش وزن بعد از هفته ششم گردد. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر بررسی اثر رانیتیدین در پیشگیری از افزایش وزن ناشی از اولانزاپینمتن خبر داروی اولانزاپین در بخش های روانپزشکی به فراوانی مورد مصرف قرار می گیرد. درحالیکه بر روی افزایش وزن ناشی از این دارو هنوز اقدام عملی مناسبی که مورد اتفاق نظر غالب متخصصین باشد توصیه نشده است. هدف از این مطالعه تعیین اثر رانیتیدین در تخفیف یا پیشگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف اولانزاپین بود. این مطالعه نشان داد که در بیش از دو سوم استفاده کنندگان از رانیتیدین سیر افزایش وزن ناشی از اولانزاپین کندتر شده یا توقف یافته است. نتایج مطالعه نشان داد که درمان همزمان رانیتیدین با دوز 600 میلی گرم همراه با اولانزاپین سبب پیشگیری از افزایش وزن ناشی در چهار ماه اول نمی شود. ولی ممکن است سبب تخفیف روند افزایش وزن بعد از هفته ششم گردد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
