بررسی مقایسه ای کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک از نظر ترجیح بیمار بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید
The comparison of Diplen LX membrane and Coe-pack usage from the patient preference point of view and on the pain and wound healing after the periodontal flap surgery in patients with moderate to severe periodontitis
مجریان: مهرنوش صدیقی شمامی
خلاصه روش اجرا: پانسمان پریودنتال اولین بار در سال 1923 توسط wark با هدف پوشاندن و محافظت از ناحیه جراحی پریودنتال معرفی گردید که باعث اسپلینت بافت نرم و دندان های لق می شد و منجر به کنترل خونریزی و ناراحتی بعد از جراحی شده و با فراهم کردن شرایط آسپتیک از تشکیل دوباره پاکت ممانعت می کرد. از زمان معرفی این پانسمان، مواد مختلفی به عنوان پانسمان پریودنتال مطرح شده اند.که از رایج ترین آنها کوپک (coe-pack) می باشد که به عنوان استانداردی برای مقایسه با سایر پانسمانها مورد استفاده قرار می گیرد که دو جزئی و بدون اوژنول است در نتیجه غیر محرک زا بوده و خصوصیات چسبندگی مناسبی دارد علی رغم استفاده گسترده معایبی مانند ظاهر نامناسب ستینگ تایم نامشخص و خصوصیات فلو ضعیف، ظاهر حجیم و نازیبایی دارد که در مقایسه با آن در این طرح از دیپلن ال ایکس استفاده شده است که نوعی بایوپلیمربصورت یک فیلم شفاف با ظاهر مناسب و غیر حجیم است دارای ستینگ تایم و زمان جذب مشخصی می باشد و معایب پانسمانهای قبلی را ندارد. که در این طرح جمعیت هدف بیماران مراجعه کننده به بخش پریودنتیکس دانشکده دندانپزشکی تبریز از مهر تا آذر ماه 1398 می باشند. 26 بیمار مبتلا به پریودنتیت جنرالیزه متوسط تا شدید که حداقل در دو کوادرانت نیاز به جراحی فلپ دارند بصورت تصادفی وارد مطالعه می شوند. رضایت اگاهانه اخذ شده و خطرات و فواید درمانی برای بیمار تشریح می شود. همه بیماران فاز اول درمان پریودنتال را تکمیل می کنند و ارزیابی بعد از دوهفته از اتمام فاز اول درمان مورد ارزیابی قرار می گیرد. فقط افراد با پلاک اندکس کمتر از ۲۰ و عمق پروبینگ پاکت بیشتر مساوی 5 میلیمتر در همه دندانهای حداقل دو کوادرانت به شکل تصادفی ( پرتاپ تاس) وارد گروه تست یا کنترل می شوند. نتایج مطالعه با استفاده از روشهای آمار توصیفی (میانگین±انحراف معیار و فراوانی (درصد)) گزارش خواهد شد. به منظور مقایسه ترجیح بیماران در درجات مختلف درد، ترمیم و درجه پریودنتیت از آزمون کای دو استفاده خواهد شد. همچنین به منظور پیش بینی ترجیح بیماران و کنترل عوامل مخدوش کننده از رگرسیون لجستیک استفاده می شود. آنالیز آماری با استفاده از نرم افزار spss 17 انجام شده و سطح معنی داری P<0.05 در نظر گرفته خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 61455 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی مقایسه ای کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک از نظر ترجیح بیمار بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید |
| عنوان لاتین طرح | The comparison of Diplen LX membrane and Coe-pack usage from the patient preference point of view and on the pain and wound healing after the periodontal flap surgery in patients with moderate to severe periodontitis |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | بهداشت دهان و دندان و اقدامات پیشگیری از پوسیدگی های دندانی |
| نوع مطالعه | کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری عمومی |
| مدت اجرا - ماه | 10 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | پانسمان های پریودنتال اولیه که جهت پوشاندن و محافظت از ناحیه جراحی به کار می رفت باعث اسپیلنت دندانهای لق و بافت نرم می شد، نواحی زخمی را بدون حرکت نگه می داشت، خونریزی را کنترل و شرایط آسپتیک برای ترمیم بافتی ایجاد می کند و باعث محافظت زخم و محتویات آن به صورت فیزیکی میشود و منجر به ترمیم بهتر می شود. کوپک (coe-pack) از رایجترین پانسمانهای پریودنتال می باشد که علی رغم داشتن خصوصیات خوبی مانند داشتن مواد غیر محرک زا و باکتریواستاتیک و نداشتن اوژنول دارای معایبی مانند ظاهر نامناسب، ستینگ تایم نامشخص و خصوصیات فلو ضعیف حین تهیه می باشد که در مقایسه دیپلن ال ایکس علاوه بر داشتن خصوصیات مشترک پانسمانهای پریودنتال نوعی بایوپلیمر بصورت یک فیلم شفاف چسبنده قابل جذب بوده که دارای زمان جذب مشخص 8 الی 12 ساعت و ظاهر شفاف می باشد و معایب پانسمانهای قبلی را ندارد که در این طرح مورد استفاده قرار گرفته است. |
| اهداف اختصاصی | تعیین ترجیح بیماران بین غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید -بررسی درد بیماران متعاقب کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید و مقایسه درد متعاقب کاربرد هر کدام -بررسی ترمیم ناحیه جراحی در بیماران متعاقب کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید و مقایسه ترمیم ناحیه متعاقب کاربرد هر کدام |
| چکیده انگلیسی طرح | Periodontal dressing was first introduced in 1923 by Wark for the purpose of covering and protecting the periodontal surgery area, causing splinting of soft tissue and loose teeth, leading to post-surgical bleeding and discomfort and providing aseptic conditions of formation. Again the envelope prevented. Since the introduction of this dressing, various materials have been introduced as periodontal dressings. The most common is the coe-pack, which is used as a standard to compare with other dressings, which are two-component and without eugenol. As a result it is non-stimulant and has good adhesion properties despite widespread disadvantages such as inappropriate time stamp appearance and poor flow characteristics, bulky appearance and low viscosity compared with the design of a Diplex X A transparent film with a decent, non-bulky appearance with set time and mesh capture time Is private and does not have the disadvantages of the previous dressing. The target population of this study is the patients referred to the periodontics department of Tabriz Dental School from October to December 1977. Twenty-six patients with moderate to severe generalized periodontitis who require at least two quadrants undergo flap surgery. Informed consent is given and the risks and therapeutic benefits of the patient are described. All patients complete the first phase of periodontal treatment and are evaluated after two weeks of the first phase of treatment. Only individuals with an index plaque less than 20 and a probing depth greater than 5 mm in all at least two quadrant teeth will randomly enter the test or control group. The results of the study will be reported using descriptive statistics (mean ± SD and frequency). Chi-square test will be used to compare patients' preference for different degrees of pain, repair and periodontitis. Logistic regression is also used to predict patient preference and control confounding factors. Statistical analysis was performed using SPSS 17 software and P <0.05 was considered significant. |
| کلمات کلیدی | 1- دیپلن ال ایکس: دیپلن ال ایکس یک غشاء قابل جذب جدید است که دولایه قابل جذب و غیرقابل جذب دارد.لایه هیدروفوب آن دارای خصوصیات سازگار با بافت داشته و حاوی هیدروکسی آپاتیت و کلسیم فسفات می باشد. لایه هیدروفیلیک آن به سطح استخوان در ناحیه دیفکتهای استخوانی محکم می چسبد و برای هفته ها باقی می ماند. خصوصیات چسبندگی مطلوب آن امکان استفاده از آن را بدون نیاز به استفاده از عناصر چسبندگی جانبی می دهد(8, 9). 2- کوپک (Coe-PackTM): کوپک (Coe-PackTM)از رایجترین پانسمانهای پریودنتال مورد استفاده است و به عنوان استانداردی برای مقایسه با سایر پانسمانها مورد استفاده قرار می گیرد.کوپک یک پانسمان دو جزئی بدون اوژنول است که حاوی مواد باکتریواستاتیک هم می باشد. علاوه بر خصوصیات مشترک همه پانسمانهای پریودنتال فاقد مواد محرک بافتی نظیر اوژنول است و خصوصیات چسبندگی مناسبی دارد (5) |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| مهرنوش صدیقی شمامی | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| معصومه فرامرزی | مشاور |
| سالارحسین نظمی | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر بررسی کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمنمتن خبر مقدمه: هدف از مطالعه حاضر، بررسی مقایسه ای کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک از نظر ترجیح بیمار بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید می باشد.
روش ها: تعداد ۲۶ بیمار برای مقایسه کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال و همچنین ترجیح بیمار در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید مورد بررسی قرار گرفتند. میزان درد بر اساس معیار VAS در روزهای ۳ و ۷ پس از جراحی ارزیابی و بین دو نوع پانسمان مقایسه شد. در روزهای 7 و 14 بعد از هر دو جراحی فلپ، ترمیم ناحیه جراحی با استفاده از شاخص WHI مورد بررسی قرار گرفت.
نتیجه گیری: میزان درد در هر دو گروه استفاده کننده از پانسمان های پریودنتال پایین بوده و در گروه پانسمان غشاء دیپلن ال ایکس نیز پایین تر بوده است. همچنین میزان بهبود و التیام زخم در بیماران بر اساس WHI نیز در گروه پانسمان غشاء دیپلن ال ایکس نیز بالاتر و در حد عالی بود. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر بررسی کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمنمتن خبر مقدمه: هدف از مطالعه حاضر، بررسی مقایسه ای کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک از نظر ترجیح بیمار بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید می باشد.
روش ها: تعداد ۲۶ بیمار برای مقایسه کاربرد غشاء دیپلن ال ایکس و کوپک بر روی درد و ترمیم زخم بعد از جراحی فلپ پریودنتال و همچنین ترجیح بیمار در بیماران مبتلا به پریودنتیت متوسط و شدید مورد بررسی قرار گرفتند. میزان درد بر اساس معیار VAS در روزهای ۳ و ۷ پس از جراحی ارزیابی و بین دو نوع پانسمان مقایسه شد. در روزهای 7 و 14 بعد از هر دو جراحی فلپ، ترمیم ناحیه جراحی با استفاده از شاخص WHI مورد بررسی قرار گرفت.
نتیجه گیری: میزان درد در هر دو گروه استفاده کننده از پانسمان های پریودنتال پایین بوده و در گروه پانسمان غشاء دیپلن ال ایکس نیز پایین تر بوده است. همچنین میزان بهبود و التیام زخم در بیماران بر اساس WHI نیز در گروه پانسمان غشاء دیپلن ال ایکس نیز بالاتر و در حد عالی بود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
