بررسی اثر روئین شدن شیمیایی بر روی رفتار خوردگی یک نوع آلیاژ کبالت کروم تجاری

مجریان: الناز مصلحی فرد

خلاصه روش اجرا: یکی از عوامل مهم در سازگاری زیستی آلیاژهای بکار رفته در ساخت پروتز های دندانی ، مقاومت به خوردگی آنها می باشد. از طرف دیگر عدم وجود این خاصیت باعث کاهش ضخامت فلز شده و در نهایت سبب تحلیل رفتن پروتز و حتی آسیب بافتی شوند.هدف از این مطالعه آزمایشگاهی،بررسی افزایش مقاومت به خوردگی الکترو شیمیایی یک نوع آلیاژ کباالت کروم به روش روئین کردن شیمیایی است. روئین شدن ایجاد لایه ای سطحی بر روی فلز و ایجاد شرایطی است که خوردگی و انحلال یونی به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. در این مطالعه بر اساس ADA97 تعداد 10 نمونه از آلیاژ Flexicast )کبالت 63 % - کروم 29% - مولیبدن 6.1% - نیکل کمتر از 1 % - سیلسیوم کمتر از 1 % ) تهیه خواهد شد پس از ریختگی نمونه ها تا رسیدن به سطح آینه ای پالیش خواهند شد و با دستگاه اولتراسونیک و آب دیونیزه تمیز خواهندشد و با الکل و هوای داغ آماده سازی نهایی انجام خواهد شد محلول Na2SO4*10H2O(PH=7)+graphite برای روئین شدن استفاده خواهد شد, به صورتیکه نمونه ها به مدت 24 ساعت در محلول Na2SO4*10H2O(PH=7)+graphite قرار میگیرند تا روئین شوند سری دوم نمونه ها در نرمال سالین قرار خواهد گرفت برای هر مطالعه خوردگی 100 میلی لیتر محلول استاندارد خوردگی استفاده خواهد شد و هر هفته به مدت 4 هفته میزان خوردگی بررسی خواهد شد. تست های خوردگی به روش کاهش وزن انجام خواهد شد. نتایج مطالعه با استفاده از روش های آمار توصیفی (میانگین ± انحراف معیار ) گزارش خواهد شد .جهت تایید میزان خوردگی در دو گروه در صورت نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون تی مستقل و در غیر این صورت از معادل نا پارامتریک آن آزمون یومن ویتنی استفاده خواهد شد نرمالیتی داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف اسمیر نوف بررسی خواهد شد آنالیز آماری با استفاده از نرم افزار spss17 انجام شده و سطح معنی داری p<0.05 در نظر گرفته خواهد شد