اثرات اگزوزوم های مشتق از مایع آمنیوتیک در مدل تجربی آزواسپرمی رت

مجریان: مهدی مهدی پور , محمد حیدرپور

خلاصه روش اجرا: مطالعات مختلف یکی از دلایل اصلی ناباروری در مردان را شکست در فرآیند تولید اسپرم معرفی کرده‌اند، مواردی مانند اولیگواسپرمی (Oligospermia) و آزواسپرمی (Azoospermia). در این موارد، توقف در هر یک از مراحل اسپرم زایی منجر به کاهش یا عدم تولید اسپرم می‌شود؛ از این رو اختلال در تولید، کیفیت و کارایی اسپرم از شاخص‌های مهم و عمده در ناباروری جنس نر می‌باشد. آزواسپرمی ممکن است به دنبال ناهنجاری‌های مادرزادی یا ژنتیکی، قرارگیری در معرض گنادوتوکسین‌ها، عوامل عفونی، تروما، داروهای شیمی‌درمانی، اختلالات غدد درون‌ریز و علل ایدیوپاتیک اتفاق بیافتد؛ به‌رغم درمان‌های هورمونی یا جراحی، نتیجه درمان آزواسپرمی معمولاً نامطلوب بوده است. امروزه نوسازی فرآیند اسپرم زایی چه خارج از شرایط بدن و چه داخل بدن به یک کنجکاوی علمی در علم اندرولوژی و یک نیاز در درمان ناباروری مردان تبدیل شده است. در این طرح پژوهشی برای رسیدن به هدف نوسازی فرآیند اسپرماتوژنز و درمان آزواسپرمی با استفاده از مدل آزمایشگاهی، رت‌های جنس نر با سن تقریبی 6 الی 8 هفته و با وزن میانگین 200-160 گرم استفاده خواهند شد که به‌دنبال تزریق بوسولفان به فاصله 21 روز در آنها القای آزواسپرمی صورت خواهد گرفت. پس از تایید القای آزواسپرمی توسط روش‌های بافت‌شناسی، سنجش سطوح هورمونی و پارامترهای اسپرمی، از اگزوزوم‌های مستخرج از مایع آمنیوتیک انسان با تزریق مستقیم به بافت بیضه استفاده خواهد شد. سپس موش‌های مورد تزریق بعد از گذشت نزدیک دو ماه از منظر فعالیت مجدد فرایند اسپرم‌زایی و ترمیم بافت بیضه آسیب دیده به‌دنبال القای آزواسپرمی بررسی خواهند شد.