مقایسه سمیت سلولی و ژنتیکی استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم در رده سلولی (HUVEC)
Cyto/Genotoxicity comparison of sodium cetate and sodium diacetate with potassium sorbate in (HUVEC) cell line
مجریان: پروین دهقان
خلاصه روش اجرا: هدف از این مطالعه مقایسه سمیت سلولی و ژنتیکی استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم در رده سلولی (HUVEC) و بر همکنش استات سدیم با ماکرومولکول زیستی (آلبومین سرم) می باشد. جهت بررسی سمیت سلولی ترکیبات مذکور از تست MTT استفاده خواهد شد که جزئیات کار به تفصیل شرح داده خواهد شد. ارزیابی ژنوتوکسیتی هم، با ارزیابی میزان آپاپتوزیس سلول، فراگمانتاسیون DNA و فراگمانتاسیون کروماتین بترتیب با تغییر در فسفاتیدیل سرین غشاء (Annexin V) با استفاده از فلوسایتومتری، assay) (DNA ladder و DAPI Staining صورت خواهد گرفت . بر هم کنش استات سدیم با آلبومین سرم با متدهای اسپکترسکوپی (اسپکتروفتومتری واسپکتروفلوریمتری) بررسی خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا در دانشکده/مرکز |
| کد طرح | 60786 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه سمیت سلولی و ژنتیکی استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم در رده سلولی (HUVEC) |
| عنوان لاتین طرح | Cyto/Genotoxicity comparison of sodium cetate and sodium diacetate with potassium sorbate in (HUVEC) cell line |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | کیفیت و ایمنی غذا |
| نوع مطالعه | مطالعات کیفی (Qualitative) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | کارشناسی ارشد |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | هر ساله میلیون ها نفر از مردم سراسر جهان در اثر بیماری های ناشی از غذا جان خود را از دست می دهند. حضور ترکیبات شیمیایی بویژه افزودنی های غذایی و میکروارگانیسم ها در مواد غذایی از مهمترین عوامل ایجاد بیماری های حاد و مزمن ناشی از غذا شناخته شده است. یکی از شایعترین بیماری های مزمن، سرطانها هستند که رتبه دوم مرگ ومیر را در کشورهای توسعه یافته و رتبه سوم را در کشورهای در حال توسعه به خود اختصاص می دهند. ترکیبات شیمیایی و سنتتیک کاربردی در مواد غذایی به عنوان یکی از عوامل تأثیرگذار در به وجود آمدن این بیماری، معرفی شده اند. اما بواسطه تغییر در الگوی زندگی و عادات غذایی افراد، صنعتی شدن جوامع و افزایش تقاضا جهت مصرف غذاهای آماده و فرآوری شده ی با ماندگاری بالا، عدم مصرف چنین ترکیباتی غیر ممکن به نظر می رسد. در این میان، نگرانی مصرف کنندگان در مورد مواد غذایی حاوی نگهدارنده های شیمیایی و تمایل آن ها به خرید و مصرف مواد غذایی با کیفیت بالا و سالم از یک طرف، و تاکید متخصصان بر استفاده از ترکیبات شیمیایی نظیر نگهدارنده ضد میکروبی به دلیل احتمال زنده ماندن و تکثیر میکروب های بیماری زا در مواد غذایی، تولید کنندگان را از لحاظ مصرف این ترکیبات، بر سر دو راهی قرار داده است. بهمین جهت بایستی ایمنی افزودنی های غذایی، قبل از کاربرد، از دیدگاه های مختلف نظیر سیتوتوکسیتی، ژنوتوکسیتی، برهمکنش با ماکرو مولکول های زیستی و ..... مورد ارزیابی قرار گیرد تا افزودنی های سالم به فرمولاسیون مواد غذایی معرفی گردد. در حال حاضر، تولید کنندگان فقط قادر به انتخاب آن دسته مواد افزودنی هستند که ایمنی آنها توسط کمیسیون اتحادیه اروپا تایید شده باشد. علاوه بر اینکه هر افزودنی جدید قبل از کاربرد توسط این اتحادیه مورد ارزیابی قرار گیرد، موادی که توسط اتحادیه مذکور از لحاظ ایمنی هم مورد تایید قرار گرفته اند بایستی به صورت دوره ای و برطبق پیشنهاد این اتحادیه، مجدداً، مورد ارزیابی قرار گیرند. بر طبق قانون EC 257/2010 ، کمیسیون اتحادیه اروپا توصیه نموده است که تمامی افزودنی های غذایی به غیر از رنگ ها و شیرین کننده ها بایستی، تا سال 2018، مجددا مورد ارزیابی قرار گیرند. ترکیبات نگهدارنده جزءآن دسته از ترکیباتی هستند که تاکید بر ارزیابی مجدد آنها صورت گرفته است. بدون تردید همه ترکیبات نگهدارنده دارای عوارض منفی نظیر سیتوتوکسیتی، ژنوتوکسیتی و.... می باشند. ولی اثرات این افزودنی های غذایی وابسته به نوع و مقدار کاربرد آنها در مواد غذایی و ویژگی افراد مصرف کننده و سایر عوامل محیطی متفاوت می باشد. مواد ضد میکروبی از جمله نگهدارنده های پرکاربرد درصنایع غذایی می باشندکه انتخاب آنها با توجه طیف فعالیت ضد میکروبی نگهدارنده، خواص شیمیایی و فیزیکی ماده غذایی و نگهدارنده، شرایط ذخیره سازی و حمل و نقل، کیفیت مواد اولیه مصرفی مواد غذایی صورت می گیرد. از جمله مواد ضد میکروبی که به طور گسترده و با در نظر گرفتن شرایط مذکور در صنعت غذای ایران کاربرد دارد، استات سدیم، دی استات سدیم و سوربات پتاسیم می باشد که دارای عملکردهای مشابهی می باشند و بر طبق قانون EC 257/2010 اتحادیه ایمنی غذایی اروپا توصیه به ارزیابی آنها از دیدگاه ایمنی شده است. البته بر طبق مرور بر متون انجام یافته، مطالعات سیتوکسیتی، ژنوتوکسیتی و بر همکنش استات سدیم مطابق با اهداف مطالعه ما، طراحی نشده است. اگرچه در مطالعات طراحی شده بر روی سوربات پتاسیم، پاره ای از پارامترهای مورد مطالعه ما، ارزیابی گردیده است ولی با توجه به اینکه، هدف این مطالعه مقایسه اثرات سمیت سلولی، سمیت ژنتیکی و برهمکنش این افزودنی ها به طور همزمان و تحت شرایط یکسان جهت تصمیم گیری در مورد جایگزینی با همدیگر می باشد، این ترکیب نیز بایستی در شرایط مشابه با دو ترکیب دیگر، جهت مقایسه و تصمیم گیری در مورد اثرات مذکور با همدیگر مورد مطالعه قرار گیرد. |
| اهداف اختصاصی | مقایسه سمیت سلولی استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم -مقایسه میزان آپاپتوزیس سلولی استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم -مقایسه میزان فراگمانتاسیون DNA در حضور استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم -مقایسه میزان فراگمانتاسیون کروماتین در حضور استات سدیم و دی استات سدیم با سوربات پتاسیم DAPI Staining |
| چکیده انگلیسی طرح | ......................................................................................................................................................................................................................................................... |
| کلمات کلیدی | ایمنی مواد غذایی: بررسی اثر یک ماده غذایی، از لحاظ ژنوتوکسیتی، سمیت سلولی، توکسیتی مزمن و حاد، خاصیت آلرژنی، ایمنوتوکسیتی، نوروتوکسیتی، التهاب زایی، توکسیتی ارگان های هدف، سرطانزایی و کینتیک توکسیتی می باشد. که در این مطالعه با توجه به نوع مواد مورد ارزیابی و امکانات در دسترس، ایمنی آنها از لحاظ ژنوتوکسیتیک و سمیت سلولی مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت (36). سوربات پتاسیم: افزودنی غذایی است که خاصیت بازدارندگی بر روی باکتری، کپک، مخمر داشته و با ایجاد پایداری میکروبی، مدت ماندگاری مواد غذایی کاربردی را افزایش می دهد(37). در این مطالعه، این ترکیب شاهد در نظر گرفته شده است. استات سدیم: این ماده به عنوان افزودنی غذایی در کاهش میکروارگانیسم های پاتوژن، کنترل اسیدیته، افزایش ماندگاری، طعم و مزه مواد غذایی کاربرد دارد (38). دی استات سدیم: این ماده به عنوان یک عامل ممانعت کننده از رشد باکتری ها، مخمرها، کپک ها در فرآورده های غذایی مختلف استفاده می شود (23). سمیت سلولی: در طی این ارزیابی به بررسی اثرات یک ترکیب شیمیایی مانند افزودنی های غذایی که ممکن است منجر به بروز عوارض سمی در جمعیت انسانی و یا حیوانی گردد، پرداخته می شود. اساس این بررسی، ارزیابی میزان زنده مانی سلول در محیط های کشت است که شاخص اثرات توکسیک بالقوه ترکیب مورد نظر در سلول های زنده است. متدهای مختلف برای ارزیابی میزان سمیت سلولی وجود دارد که در این مطالعه از روش MTT استفاده خواهد شد (39). سمیت ژنتیکی: در طی این ارزیابی به بررسی اثرات یک ترکیب شیمیایی مانند افزودنی های غذایی که ممکن است منجر به بروز عوارض ژنتیکی در جمعیت انسانی و یا حیوانی گردد، پرداخته می شود. اساس این بررسی، ارزیابی تغییرات در DNA سلول در محیط های کشت است. متدهای مختلف برای ارزیابی میزان سمیت ژنتیک سلول وجود دارد که در این مطالعه از روش آپاپتوزیس، میزان فراگمانتاسیونDNA، میزان فراگمانتاسیون کروماتین سلول استفاده خواهد شد (40). آپاپتوزیس : آپوپتوز یا مرگ برنامه ریزی شده ی سلولی است(41). ( detectionapoptosis (DNA ladder : به ترکیبی از قطعات DNA در طول های مختلف و استاندارد گفته می شود که برای شناسایی آسیب وارد شده به آن استفاده می شود(42). RPMI : یک نوع محیط کشت که حاوی سرم و آنتی بیوتیک، برای حل کردن نمونه های مورد آزمایش استفاده می شود (43). |
| ذینفعان نتایج طرح | جامعه، صنعت غذا، وزارت بهداشت |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| پروین دهقان | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| جعفر عزتی نژاد دولت آبادی | مشاور |
| حسین محمدزاده آغداش | دانشجوی مالک پایان نامه |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر افزودنی های غذایی استات سدیم، دی استات سدیم سمیت سلولی و ژنتیکی کمتری از افزودنی سوربات پتاسیم دارد.متن خبر با توجه به استفاده گسترده از افزودنی غذایی های در فرآوری محصولات غذایی و نگرانی مصرف کنندگان از اثر آنها بر سلامتی شان، ارزیابی سمیت سلولی و ژنتیکی افزودنی های غذایی با عملکرد مشابه در فرمولاسیون مواد غذایی می تواند راهکاری برای معرفی افزودنی سالمتر به صنعت غذا باشد. ارزیابی سمیت سلولی و ژنتیکی افزودنی های غذایی استات سدیم و دی استات سدیم، سوربات پتاسیم با اثرات تکنولوژیک مشابه در صنعت غذا، نشان داد که استات سدیم و دی استات سدیم از سوربات پتاسیم سمیت سلولی کمتری دارد. همچنین میزان آپوپتوزیس سلولی استات سدیم و دی استات سدیم کمتر از سوربات پتاسیم بود. در سلول های تیمار شده با استات سدیم، دی استات سدیم و سوربات پتاسیم شکستگی DNA و کروماتین مشاهده نگردید. بنابراین ، استات سدیم و دی استات سدیم می تواند به عنوان جایگزینی سالمتر برای سوربات پتاسیم در فرآورده های غذایی معرفی گردد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
