بررسی اثر حفاظتی β-lapachone در برابر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از داروی دوکسوروبیسین در موش های نر C57BL/6
Assessment of protective effect of β-lapachone against doxorubicin-induced hepatotoxicity in male C57BL/6 mice
مجریان: مهران مسگری عباسی
خلاصه روش اجرا: 42 موش (mouse) نر از نژاد C57BL/6 دوتا چهار ماهه و با وزن (22- 18 گرم) که در شرایط یکسانی از دما (22-20 درجه سانتیگراد) ، رطوبت (% 5 ± 50) ، محیط عاری از پاتوژن و سیکلh 12/12روز/ شب نگه داری می شوند را به 6 گروه 7 تایی تقسیم می کنیم :1-گروه شم 2- گروه دوکسوروبیسین(20mg/kg) 3- گروه (β-lapachone (5mg/kg 4- گروه دوکسوروبیسین (20mg/kg) + بتا-lapachone با دوز پایین (1/25mg/kg) 5- گروه دوکسوروبیسین(20mg/kg) + بتا-lapachone با دوز متوسط (2/5mg/kg) 6- گروه دوکسوروبیسین (20mg/kg) + بتا-lapachone با دوز بالا( 5mg/kg). البته شایان به ذکر است که موش ها طبق رژیم استاندارد، آب و غذا داده خواهند شد و به منظور جلوگیری از خطر ریزش نمونه ها ما با احتمال در نظر گرفتن مرگ و میر 15 درصدی، 48 موش نر از نژاد C57BL/6 را مورد آزمایش قرار خواهیم داد. در یک روز داروی β-lapachone در 3 دوز 1/25 و 2/5 و5 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت خوراکی (oral) داده می شود و بعد از 24 ساعت، یک دوز 20mg/kg وزن موش داروی دوکسوروبیسین به صورت داخل صفاقی (I.P)تزریق می شود و بعد به مدت 4 روز دیگر β-lapachone در 3 دوز 1/25 و 2/5 و5 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن موش داده می شود. بعد از گذشت 4 روز از تزریق داخل صفاقی دوکسوروبیسین، موش ها بیهوش شده و از موش ها خون گیری کرده و سرم آن ها با سانتریفیوژ جدا شده و در فریزر 70- به منظور انجام تست های بیوشیمیایی(مارکرهای کبدی) تا روز آزمایش نگه داری می شوند و بعد از خون گیری بلافاصله بافت کبدی آن ها جهت بررسی های بافتی و مولکولی و پروتئینی برداشته می شود. برای آنالیز نتایج بدست آمده از نرم افزار SPSS و برای بررسی تفاوت بین میانگین داده ها در گروه ها از آزمون آماری one way ANOVA استفاده خواهد شد.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 60551 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثر حفاظتی β-lapachone در برابر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از داروی دوکسوروبیسین در موش های نر C57BL/6 |
| عنوان لاتین طرح | Assessment of protective effect of β-lapachone against doxorubicin-induced hepatotoxicity in male C57BL/6 mice |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | پیشگیری و اپیدمیولوژی سرطان های شایع |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | خیر |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 6 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | داروی دوکسوروبیسین که در درمان سرطان های مختلف تجویز می شود دارای عوارض جانبی از جمله هپاتوتوکسیسیتی می باشد و از طریق القای استرس اکسیداتیو، رادیکال های آزاد، التهاب باعث ایجاد هپاتوتوکسیسیتی می شود. به طور کلی یکی از رویکردهای مقابله با اثرات توکسیسیتی این دارو، استفاده از ترکیبات ضدالتهابی و آنتی اکسیدانت مختلف است. که در این تحقیق ما از یک ترکیب کینین به نام β-lapachone استفاده خواهیم کرد، چرا که AMPK به عنوان سنسور مهم انرژی سلول است که با افزایش نسبت NAD+/NADH فعال می شود و می تواند از طریق کاهش مسیر سیگنالینگ NFκB منجر به کاهش التهاب شود و از طریق افزایش مسیر سیگنالینگ Nrf2 باعث کاهش استرس اکسیداتیو می شود و با توجه به اثبات اثر β-lapachone به واسطه ی افزایش نسبت NAD+/NADH روی AMPK، تصور می شود که بتوانیم با این ترکیب، هپاتوتوکسیسیتی دوکسوروبیسین را تقلیل دهیم، بنابراین هدف از این مطالعه کاهش هپاتوتوکسیسیتی ناشی از دوکسوروبیسین توسط β-lapachone و پی بردن به مسیر سیگنالینگ این ترکیب است. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثر حفاظتی –lapachoneβ در برابر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از داروی دوکسوروبیسین بر مسیر پیام رسانی SIRT1/LKB1/AMPK/Nrf2 و SIRT1/FXR/AMPK/Nrf2 در موش های نر نژاد C57BL/6 -تعیین اثر بتا-لاپاکون در برابر هپاتوتوکسیستی ناشی از داروی دوکسوروبیسین بر مسیر پیام رسانی NFkB (شامل بیان ژن های IL-6, IL1-beta ,TNF-alpha) در موش های نر نژاد C57BL/6 -تعیین اثر –lapachoneβ در برابر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از داروی دوکسوروبیسین بر آسیب میکروسکوپی، تست های عملکردی بافت کبد و نسبت NAD+/NADH سلولی در موش های نر نژاد C57BL/6 |
| چکیده انگلیسی طرح | Assessment of protective effect of β-lapachone against doxorubicin-induced hepatotoxicity in male C57BL/6 mice Assessment of protective effect of β-lapachone against doxorubicin-induced hepatotoxicity in male C57BL/6 mice |
| کلمات کلیدی | دوکسوروبیسین: دوکسوروبیسین (DOX) یک آنتراسایکلین ضد سرطان است و اولین بار در سال 1960 از باکتری Streptomyces Peucetius جدا شد. دوکسوروبیسین یکی از داروهای سایتوتوکسیکی است که به طور گسترده بر علیه تومورهای جامد (تخمدان، پستان و سیستم گوارشی) و بدخیمی های هماتولوژیک (لنفوما و لوسمی کودکان) تجویز می شود. (SIRT-1: SIRT-1 (Sirtuin-1 هیدرولیز NAD+ را با داستیلاسیون پروتئین همراه می کند و یک عضو از خانواده ی هیستون داستیلاز است که ترمیم DNA و رونویسی ژن را تنظیم می کند و یک داستیلاز وابسته به NAD+ است که گروه های استیل را از اسیدآمینه های لیزین تغییر یافته در هیستون ها و فاکتورهای رونویسی برمی دارد. مسیر سیگنالینگ NF-κB: یکی از مسیر های سیگنالینگ داخل سلولی می باشد که در صورت فعال شدن سلول را به سمت آپوپتوزیس پیش می برد. بنابراین در درمان سلول های سرطانی ما تمایل به فعال کردن این مسیر سیگنالینگ داشته و برای جلوگیری از اثرات جانبی این دارو بر روی سلول های سالم ما تمایل به کاهش فعالیت این مسیر و متعاقبا کاهش آپوپتوزیس داریم. در این مسیر دو ساب یونیت P65 و P50 وجود دارند که P65 در سیتوپلاسم به پروتئین مهاری خود (IκB) متصل می شود و مانع انتقال آن به داخل هسته می شود. ولی در صورت جدا شدن از مهار کننده خود, P65 وارد هسته می شود و بیان ژن های آپوپتوزی و التهابی را افزایش می دهد. LKB1: نوعی (AMPKK (AMP-activated protein kinase kinase بوده که با داستیلاسیون توسط SIRT-1 فعال شده و منجر به فسفریلاسیون AMPK و فعال شدن مسیر سیگنالینگ AMPK می شود. farnesoid X receptor) :FXR)، یک عضو از خانواده ی گیرنده ی هورمون داخل هسته ای است و به میزان بالایی در کبد، روده، کلیه و غده ی آدرنال بیان می شود و همچنین یک فاکتور رونویسی به واسطه ی لیگاند است که بیان ژن های مختلفی را تنظیم می کند از جمله فسفریلاسیون زیرواحد α از AMPK که منجر به فعالسازی مسیر سیگنالینگ AMPK می شود. (AMPK : AMPK (AMP-activated protein kinase یک سنسور مهم انرژی از متابولیسم سلولی در پاسخ به استرس متابولیک مانند کمبود گلوکز، استرس اکسیداتیو و التهاب است و AMPK شامل 3 زیرواحد هتروژن است (α، β و Ү). که یک تنظیم کننده ی اصلی از متابولیسم انرژی است و بر اثر فسفریلاسیون زیرواحد α در محل اسیدآمینه ی ترئونین 172 (Thr 172) فعال می شود. مسیر سیگنالینگ 2Nrf: یکی از مسیر های سیگنالینگ می باشد که در حضور مواد اکسیدانت فعال شده (جدا شدن 1- Keap از 2Nrf ) و وارد هسته شده و از طریق افزایش بیان ژن آنتی اکسیدانی (1- HO-1, NQO) به مقابله با ROS ها می پردازد. lapachone-بتا: یک ترکیب کینین طبیعی است که از پوست درخت های lapacho آمریکای جنوبی جدا می شود و عصاره ی آن برای قرن هاست که استفاده ی پزشکی دارد. ترکیب β-LAP تعدادی از عملکرد های فارماکولوژیکال از جمله فعالیت های ضد التهابی را اعمال می کند. |
| ذینفعان نتایج طرح | چنانچه β-lapachone از نظر خاصیت آنتی اکسیدانتی، ضد التهابی و مهار تولید اکسیدانت ها موثر باشد، می توان با تحقیقات بیشتر از این ترکیب به عنوان یک داروی ضد التهابی و آنتی اکسیدانتی موثر در برابر هپاتوتوکسیسیتی ناشی از دوکسوروبیسین استفاده کرد. |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| مهران مسگری عباسی | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| لیلا روشنگر | همکار اصلی |
| سعید نظری سلطان احمد | همکار اصلی |
| داود ثناجو | همکار اصلی |
| فاطمه اسکندری | همکار اصلی |
| اشکان کلانتری چروده | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر بتا لاپاکون می تواند از سمیت کبدی دوکسوروبیسین پیشگیری کند.متن خبر دوکسوروبیسین در رتها موجب سمیت کبدی می گردد که از جمله نشانه های آن افزایش آنزیمهای کبدی و تغییرات بافت شناسی می باشد. این مطالعه نشان داد که مصرف بتا لاپاکون از سمیت کبدی دوکسوروبیسین از طریق تنظیم کاهشی مسیر سیگنالینگNF‐kB و تاثیر بر NAD /SIRT-1/FXR/p-AMPK/NF-kB and Nrf2 پیشگیری می کند و موجب کاهش آنزیم های کبدی و بهبود تغییرات بافت شناسی می گردد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
