چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  چکیده مقاله |  نویسندگان |  دانلود مقاله | دانشگاه علوم پزشکی تبریز |
| نویسنده ثبت کننده مقاله | بهرام جمالی قراخانلو |
| مرحله جاری مقاله | تایید نهایی |
| دانشکده/مرکز مربوطه | مرکز تحقیقات علوم تغذیه |
| کد مقاله | 60480 |
| عنوان فارسی مقاله | اثرات آنتیاکسیدانی عصاره هیدروالکلی گیاه ماریتیغال (سیلیمارین) بر پاسخ مارکرهای استرس اکسیداتیو ناشی از یک جلسه فعالیت واماندهساز هوازی در مردان فعال |
| عنوان لاتین مقاله | Antioxidative effects of hydroalcoholic extract of silybum marianum (l.) Gaertn (silymarin) on a single session of exhaustive aerobic exerciseinduced oxidative stress markers response in active male |
| ناشر | 4 |
| آیا مقاله از طرح تحقیقاتی و یا منتورشیپ استخراج شده است؟ | بلی |
| عنوان نشریه (خارج از لیست فوق) | |
| نوع مقاله | Original Article |
| نحوه ایندکس شدن مقاله | ایندکس شده سطح چهار – ISC - Islamic Science Citation |
| آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت | http://www.magiran.com/magtoc.asp?mgID=1077&Number=121 |
| مقدمه و هدف: ماریتیغال دارای ویژگی های آنتی اکسیدانی و پایدارکننده غشای سلولی و تنظیم کننده نفوذپذیری سلول است. این مطالعه به منظور تعیین اثر مکمل دهی کوتاه مدت عصاره دانه گیاه ماریتیغال بر پاسخ برخی از مارکر های آنتی اکسیدانی (GPx وSOD) و شاخص استرس اکسیداتیو (MDA) در سرم مردان فعال، پس از یک جلسه فعالیت وامانده ساز هوازی انجام شد. مواد و روش ها: بیست مرد فعال (با میانگین سنی 11/2± 09/25 سال، درصد چربی 94/1± 56/13 و اکسیژن مصرفی بیشینه 88/4 ± 51/50 میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه، در قالب طرح نیمه تجربی و دوسویه کور، در دو گروه 10نفری سیلی مارین و دارونما (6 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز) قرار گرفتند. پس از مکمل دهی 14روزه، آزمودنی ها در یک پروتکل فعالیت وامانده ساز هوازی (دویدن روی نوارگردان در شیب صفر درجه با شدت 70-65درصد ضربان قلب ذخیره تا حد وامانده گی) شرکت نمودند. تغییرات شاخص های موردمطالعه، طی چهار مرحله (حالت پایه، پس از دوره مکمل دهی، بلافاصله و یک ساعت پس از فعالیت ورزشی) اندازه گیری شد. نتایج: نتایج حاکی است که مکمل دهی 14روزه سیلی مارین در حالت پایه، موجب افزایش معنی دار در ظرفیت آنزیم های آنتی اکسیدانی (GPx و SOD) می گردد (01/0P≤). ازطرفی، انجام فعالیت وامانده ساز هوازی، به ترتیب باعث کاهش معنی دار توان آنتی اکسیدانی و افزایش معنی دار شاخص استرس اکسیداتیو (MDA) می شود (05/0P≤)؛ درحالی که سطوح افزایش یافته مارکر های استرس اکسیداتیو گروه دارونما، به طور معنی داری بیشتر از گروه سیلی مارین بود (01/0P≤). نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که احتمالاً مکمل دهی سیلی مارین می تواند با افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی پایه، از تغییرات نامطلوب شاخص آسیب استرس اکسیداتیو ناشی از انجام یک جلسه فعالیت وامانده ساز هوازی در مردان فعال بکاهد. |
| نویسنده | نفر چندم مقاله |
|---|---|
| علیرضا استاد رحیمی | اول |
| بهرام جمالی قراخانلو | دوم |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Daneshvar-v23n121p61-fa.pdf | 1396/05/22 | 693173 | دانلود |
