نقش استرادیول در توان تمایزی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی به سلول های سرتولی

The role of estradiol on differentiation of testicular spermatogonial stem cells toward sertoli cells


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود
دانلود
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

مجریان: مهدی مهدی پور , صابر زهری

خلاصه روش اجرا: در این طرح نقش استرادیول در توان تمایزی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی به سلول های سرتولی مورد بررسی و ارزشیابی قرار خواهد گرفت. برای این منظور سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی از بافت بیضه موش نر سوری نژاد BALB/c توسط روش هضم آنزیمی استخراج خواهد شد. سلولهای جدا شده توسط سانتریفیوژ تجمیع و در محیط کشت DMEM-LG حاوی 10 درصد سرم (FBS) کشت داده خواهند شد. جهت اطمینان از انتخاب صحیح سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی، از تکنیک MACS و آنتی بادی CD 90، بعنوان یک نشانگر اختصاصی سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی استفاده خواهد شد. در ادامه سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی مورد تایید در محیط کشت اختصاصی سلولهای سرتولی و حاوی مواد افزودنی جهت رشد این سلولها کشت داده خواهند شد. جهت انجام آزمایشات، 4 گروه (شامل 3 تکرار برای هر گروه) در نظر گرفته شده است. در گروه اول که بعنوان گروه کنترل در نظر گرفته شده است، سلولهای بنیادی که به دنبال MACS در محیط DMEM-LG قرار گرفته اند، کشت خواهند شد. در گروه دوم، سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی به دنبال MACS در محیط DMEM-LG قرار گرفته و سپس جهت تمایز به سلولهای سرتولی، در محیط اختصاصی سلولهای سرتولی قرار خواهند گرفت. در گروه سوم، سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی به دنبال MACS در محیط DMEM-LG قرار گرفته و طی روند رشد در مجاورت استرادیول کشت خواهند شد. در گروه چهارم، سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی به دنبال MACS در محیط DMEM-LG قرار گرفته و سپس جهت تمایز در محیط اختصاصی سلولهای سرتولی و در مجاورت استرادیول کشت خواهند شد. مدت زمان در نظر گرفته شده برای تمایز سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی به سلولهای سرتولی 7 الی 14 روز در نظر گرفته خواهد شد. غلظت موثر استرادیول از طریق آزمون IC50 و تکنیک MTT بدست آمده و در روند آزمایش بکار گرفته خواهد شد. در نهایت گروههای آزمایشی در قالب دو هدف اصلی ارزیابی مورفولوژیکی میکروسکوپی سلولها همچنین بیان ژنهای اختصاصی سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی شامل SOX9 و GATA4، همچنین ژنهای اختصاصی سلولهای سرتولی شامل (transferrin (Tf) ،androgen binding protein (ABP وfollicle stimulating hormone receptor (FSHR ، توسط روش qRT-PCR ارزیابی خواهند شد. بر اساس فرضیه موجود، استرادیول بعنوان یک عامل مهار کننده توان تمایزی سلولهای اسپرماتوگونی را کاهش داده و بیان ژنهایی را نیز متاثر خواهد نمود.

اطلاعات کلی طرح
hide/show

مرحله جاری طرح خاتمه قرارداد و اجرا
کد طرح 60194
عنوان فارسی طرح نقش استرادیول در توان تمایزی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی به سلول های سرتولی
عنوان لاتین طرح The role of estradiol on differentiation of testicular spermatogonial stem cells toward sertoli cells
نوع طرح طرح - پایان نامه
اولویت طرح سلولهای بنیادی، مهندسی بافت و پزشکی بازساختی و زیست مواد
نوع مطالعه مطالعات علوم پایه (Experimental)
تحقیق در نظام سلامت خیر
آیا طرح پایان‌نامه دانشجویی است؟ بله
مقطع پایان نامه کارشناسی ارشد
مدت اجرا - ماه 12
نوآوری و ضرورت انجام تحقیق با توجه به افزایش میزان استفاده از ترکیبات استرادیولی در ورزشکاران، نقش بالقوه اثرات مضر این ترکیبات بر فرایند اسپرماتوژنز در مردان به خوبی مطالعه و شناسایی نشده است. در این مطالعه هدف آن است که اثرات احتمالی ترکیبات استرادیولی بر میزان توان تمایزی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی به سمت سلول های سرتولی مورد بررسی قرار گیرد.
اهداف اختصاصی

بررسی مورفولوژیکی سلولهای تمایز یافته سرتولی مشتق از سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی در مجاورت و یا عدم حضور استرادیول

-

بررسی بیان ژنهای نشانگر سلولهای تمایز یافته سرتولی مشتق از سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی در مجاورت و یا عدم حضور استرادیول

چکیده انگلیسی طرح
کلمات کلیدی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی: سلول های بنیادی اسپرماتوگونی اساس و پایه سیستم تولیدمثل مذکر را تشکیل می دهند و سلول های منحصر به فرد با توان خودنوزایی و تمایز بوده و تنها سلول های بنیادی هستند که قادر به انتقال صفات ژنتیکی از نسلی به نسل بعد هستند. اسپرماتوژنز: اسپرماتوژنز یک فرایند ویژه ای است که در بافت بیضه رخ داده و طی آن سلول های بنیادی اسپرماتوگونی (SSC) پس از انجام تقسیمات متوالی، به اسپرم بالغ تمایز می یابد. سلول های سرتولی: سلول های سرتولی (Sertoli cells) یکی از مهمترین سلولهای بیضه در انسان هستند. سلول های سرتولی حفاظت و تغذیه سلول های جنسی را بر عهده دارند. این سلول ها فاکتور بقای سد خونی بیضه ای را تولید کرده و مواد خاص از قبیل پروتئین متصل شونده به آندروژن را سنتز می کنند و در عمل هماهنگ کننده فرایند اسپرماتوژنز به حساب می آیند. سلول های سرتولی بقای سلول های زایا را به وسیله ترشح پاراکرینی فاکتورهای تروفیک از قبیل فاکتور رشد انسولینی (IGF)، فاکتور رشد عصبی (NGF)، فاکتور سلول بنیادی (SCF)، فاکتور مشتق از دودمان سلول گلیالی (GDNF) و اینترلوکین-1(IL-1) تنظیم می کند [25]. استرادیول: استرادیول یک نوع استروژن است که در سرم وجود داشته و رسپتور آن در بافت بیضه در طول فرآیند اسپرماتوژنز بیان می شود. استرادیول به مقدار بسیار کم در مردان از متابولسیم تستوسترون ایجاد می شود. این هورمون در بیضه از سلول های سرتولی ترشح شده و در تولید اسپرم نقش دارد.
ذینفعان نتایج طرح

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح
مهدی مهدی پوراستاد راهنما دوم (آموزشی )
رضا رهبرقاضیمشاور
فاطمه سکوتیدانشجوی مالک پایان نامه
بهنام هاشمیهمکار اصلی
صابر زهریاستاد راهنمای اول (آموزشی )

اطلاعات تفضیلی
hide/show

حوزه خبر خبر
رسانه ها و مردم
عنوان خبر
تزریق هورمون استروژن باعث تخریب بافت بیضه و نازایی در موش سوری می گردد.
متن خبر
امروزه متاسفانه استفاده از هورمون های جنسی شامل استروژن در ورزشکاران شیوع زیادی یافته است. بنا بر نتایج منتشر شده، این هورمون می تواند علاوه بر تداخل در سیستم هورمونی، عوارض شدیدی را بر سیستم تولید مثلی وارد ساخته و فرد را دچار نابراوری نماید. در تحقیق حاضر در شرایط برون تنی تاثیر غلظت های مختلف استروژن بر سلولهای جنسی (سلولهای پیش ساز اسپرم) موش سوری استخراج شده از بافت بیضه مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که استروژن با القای تمایز سلولهای پیش ساز اسپرم به سمت سلولهای بدنی (سرتولی) ، باعث تخریب بافت بیضه و در طولانی مدت باعث بروز نازایی می گردد. از این رو پیشنهاد می گردد استفاده از این هورمون در ورزشکاران تحت نظارت و با محدودیت صورت پذیرد.
متخصصان و پژوهشگران
عنوان خبر
متن خبر
سیاستگذاران درمانی
عنوان خبر
متن خبر
سیاستگذاران پژوهشی
عنوان خبر
متن خبر
لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1