| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 59911 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثر ترکیبی Dimethyl fumarate و Ruxolitinib در درمان آنسفالیت خود ایمن تجربی (EAE) به عنوان مدل حیوانی بیماری مالتیپل اسکروزیس (MS) |
| عنوان لاتین طرح | The effect of dimethyl fumarate and ruxolitinib combinational therapy on EAE mouse model as animal model of multiple sclerosis |
| نوع طرح | طرح - پایان نامه |
| اولویت طرح | بیماری های اتوایمیون (آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک) |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | بله |
| مقطع پایان نامه | دکتری تخصصی PhD |
| مدت اجرا - ماه | 24 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | (مالتیپل اسکلروزیس) رایج ترین بیماری خودایمن مزمن سیستم عصبی مرکزی بوده و یکی از علل مهم ناتوانی های جدی فیزیکی در افراد جوان می باشد. مطالعات مختلف روی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکروزیس، مؤید این مطلب است که در این بیماران جنبه های مختلف سیستم ایمنی درگیر می باشند. طی بروز بیماری سلول های ایمنی محیطی به طرف CNS مهاجرت کرده و از طریق سد خونی-مغزی وارد محیط CNS می شوند. حضور سلول های ایمنی از جمله ماکروفاژها، سلول های T CD8+، لنفوسیت های T CD4+، لنفوسیت های B و پلاسماسل ها را در CNS نشان داده اند که باعث تخریب غلاف میلین و اختلال در فرایند انتقال پیام عصبی می شوند. از جمله لنفوسیت های T CD4+ درگیر در بیماری می توان به سلول های Th1 تولید کننده IFN-ɣ و لنفوسیت های Th17 تولید کننده IL-17 اشاره کرد. امروزه آنسفالیت خود ایمن تجربی (EAE) به عنوان مدل حیوانی بیماری MS در اکثر مطالعات استفاده می شود. EAE یک مدل حیوانی مفید برای بیماری مالتیپل اسکلروزیس می باشد، چرا که تعداد زیادی از آسیب های مشاهده شده در CNS مدل EAE شباهت بالایی به CNS بیماران MS دارد و در هر دو، این آسیب ها مرتبط با فیلتراسیون لنفوسیت های T، ماکروفاژها و سلول های B است. دی متیل فومارات یکی از داروهای مورد استفاده در درمان بیماری های خود ایمن از جمله پسوریازیس و مالتیپل اسکلروزیس می باشد. داروی مورد استفاده دارای اثرات مختلف از جمله اثر ضد التهابی، تعدیل کنندگی سیستم ایمنی و اثر آنتی اکسیدانی می باشد. Ruxolitinib یک مهار کننده JAK1/JAK2 می باشد که در درمان چندین بیماری خود ایمن از جمله پسوریازیس و لوپوس اریتماتوز سیستمیک با کاهش پاسخ های اتتهابی موثر بوده است. . در این طرح ما بر آن هستیم تا اثر درمان ترکیبی DMF و Ruxolitinib بر روی EAE به عنوان مدل حیوانی بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS)را ارزیابی کرده و در صورت حصول نتایج درمانی موفق در مدل حیوانی، از این روش برای طراحی مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی بیماران MSدر جهت دست یابی به درمان موثر این بیماران استفاده کنیم. |
| اهداف اختصاصی | تعیین اثرات DMF و Ruxolitinib بر شدت بیماری و بهبود علایم موشهای EAE در مقایسه با گروه کنترل -آزمایش هیستوپاتولوژی به منظور بررسی میزان ارتشاح سلولهای التهابی به بافت عصبی مرکزی و بررسی میزان نکروز بافتی -آزمایش هیستوپاتولوژی به منظور بررسی وضعیت و وسعت ناحیه دمیلینه شدن بافت عصبی مرکزی -: آزمایش ایمونوهیستوشیمی جهت بررسی تعداد سلول های بیان کننده IL-17 و IFN-ɣتعداد در سیستم عصبی مرکزی -تعیین اثرات DMF و Ruxolitinib خوراکی بر میزان ترشح سایتوکاین های مترشحه از سلول های ایمنی در موش های EAE در مقایسه با گروه کنترل -تعیین اثرات DMF و Ruxolitinib بر میزان بیان فاکتورهای نسخه برداری موثر در تکامل سلول های Th1، Treg و Th17 و بیان ژنهای سایتوکایین های آنها در مدل های موشی EAE در مقایسه با گروه کنترل |
| چکیده انگلیسی طرح | - جهت القا بیماری، پپتید MOG بااجوانت کامل فروند و سم سیاه سرفه (PTX) به هر موش C57BL/6 تزریق خواهد شد. روند بیماری روزانه توسط یک فرد و در ساعات مشخصی از روز مورد بررسی قرار خواهد گرفت و شدت بیماری از صفر: عدم مشاهده علائم بالینی در موش ها |
| کلمات کلیدی | MS: مالتیپل اسکلروزیس رایج ترین بیماری خودایمن سیستم عصبی مرکزی است که با التهاب نورون ها و تخریب میلین همراه است. RRMS: فاز عود مجدد بیماری مالتیپل اسکلروزیس است که شایعترین فرم این بیماری است و غالبا پروفایل بیانی miRNA ها در این مرحله بررسی می شود. EAE: انسفالومیلیت خود ایمن تجربی، مدل موشی بیماری مالتیپل اسکلروزیس است که یک مدل مفید در بررسی پاتوژنز این بیماری است. Treg: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+ که با تولید سایتوکاین های ضد التهابی IL-10 و TGF-β باعث کاهش التهاب و جلوگیری از پیشرفت بیماری مالتیپل اسکلروزیس می شوند. Th17: زیر مجموعه ای از سلول های TCD4+که با تولید سایتوکاین های التهابی IL-17 باعث افزایش التهاب و پیشرفت بیماری MS می شوند. Foxp3: یک فاکتور نسخه برداری و عضو خانواده سرچنگالی از عوامل نسخه برداری است و برای تکامل و عملکرد قسمت عمده ای از سلول های Tتنظیمی ضروری است. RoRγt: یک فاکتور نسخه برداری که عضوی از خانواده پذیرنده های رتینوئیدی از خانواده پذیرنده های هسته ای می باشد و یک پروتئین محدود به سلول T است. به نظر می رسد که RORγt و STAT3 با همکاری با یکدیگر بر لوکوس ژنیIL-17 اثر می کنند و تولید این سایتوکاین را تحریک میکنند. TGF-β: سایتوکاین مهاری است که تکامل سلول های Treg محیطی وابسته به آن می باشد و توسط این سلول ها تولید می شود. با این وجود این سایتوکاین همراه با سایتوکاین های تولید شده در جریان پاسخ های ایمنی ذاتی همانند IL-6وIL-1 ، تکامل زیر رده Th17 را با استفاده از توانایی خود در القا فاکتور رونویسی RoRγt، افزایش می دهد. IL-17: یک سایتوکاین التهابی است و مهمترین واسطه بین ایمنی آداپتیو با میانجی گری سلول T و سیستم ایمنی ذاتی به خصوص جز التهابی پاسخ های ذاتی است. DMF: دی متیل فومارات ( ترانس 1،2-اتیلن کربوکسیلیک اسید دی متیل استر) یک استر دی متیل از فوماریک اسید است که فعالیت های مختلفی از قبیل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند و باعث کاهش التهاب می شوند. Ruxolitinib: Ruxolitinib یک مولکول کوچک مهار کننده JAK1/JAK2 می باشد که باعث مهار تمایز لنفوسیت های Th17، کاهش تولید سایتوکاین های التهابی و در نهایت کاهش پاسخ های التهابی می شود. |
| ذینفعان نتایج طرح | بیماران مبتلا به MS و خانواده بیماران و نهایتا بهداشت و سلامت جامعه ذینفعان طرح می باشند |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| بهزاد برادران | استاد راهنمای اول (آموزشی ) |
| زهره بابالو | استاد راهنما دوم (آموزشی ) |
| فرهاد جدیدی نیارق | مشاور |
| عباس ابراهیمی کلان | مشاور |
| آرزو حسینی | دانشجوی مالک پایان نامه |
| توحید غریبی | دانشجوی مالک پایان نامه |
| فرشته انصاری | همکار اصلی |
| داریوش شانه بندی | همکار اصلی |
| فاروق معروفی | همکار اصلی |
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر متن خبر |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر داروهای Dimethyl fumarate و Ruxolitinib به طور قابل توجهی شدت التهاب و میزان دمیلینه شدن در بیماری مالتیپل اسکلروزیس را کاهش می دهند.متن خبر مالتیپل اسکلروزیس رایج ترین بیماری خودایمن مزمن سیستم عصبی مرکزی بوده و یکی از علل مهم ناتوانی های جدی فیزیکی در افراد جوان می باشد. بالانس Th17/Treg در بیماریهای خودایمن شامل MS نقش مهمی دارد و در این مطالعه ما اثر درمانی همزمان دو ترکیب Ruxolitinib و DMF که قادر به تغییر در این بالانس هستند را بر روی موشهای EAE بررسی کردیم.
داروهای Dimethyl fumarate و Ruxolitinib به طور قابل توجهی شدت التهاب و میزان دمیلینه شدن را کاهش می دهند. تعداد سلول های التهابی Th17 و سایتوکاین های ترشح شده از این سلول ها بعد درمان ترکیبی کاهش می یابد در حالیکه افزایش جمعیت سلول های Treg و سطوح سایتوکاین های ضد التهابی بعد درمان گزارش شد.
نتایج ما نشان داد که درمان ترکیبی با DMF و Ruxolitinib منجر به کاهش علائم و شدت بیماری مدل موش EAE با مهار تمایز سلول های التهابی Th17 و القا تمایز سلول های Treg می شود. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر متن خبر |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |