بررسی اثر مهار اتوفاژی بر بهره ی فوتوترمال تراپی با نانومیله های طلا در سلول های بنیادی نروبلاستومای انسانی SH-SY5Y

در سالهای اخیر درمان فوتوترمال سرطان با تابش دهی نور لیزر به سلولهای سرطانی و توموری که نانوذرات ویزه ای را جذب خود کرده اند نتایج امیدوارکننده ای داشته است. این نانوذرات قابلیت تبدیل نور تابش یافته از یک لیزر و تبدیل آن به حرارت را دارند و بدین ترتیب دمای داخل سلول به میزان 5 تا 7 درجه سانتی گراد از میزان طبیعی افزایش می یابد که برای سلولها کشنده است. این مطالعه نشان داد که اثرات کشندگی این روش درمان برای سلول سرطانی بنیادی مغز، با مهار یک مکانیسم داخل سلولی بنام اتوفاژی یا خودخوری به کمک دارو می تواند دچار تغییر شود. اتوفاژی فرایند به‌شدت حفاظت شده است که در پاسخ به شرایط استرس ایجاد می شود و می تواند منجر به زنده ماندن سلول ویا برعکس مرگ سلولی شود. در واقع این فرایند در مراحل اولیه تومور باعث سرکوب و در مراحل پیشرفته باعث بقای سلول های توموری می شود. نتایج ما نشان می دهد جهت نتیجه گیری نهایی پیشنهاد مهار مکانیسم اتوفاژی داخل سلولی برای رسیدن به بهترین بهره وری روش درمان فوتوترمال در سلولهای بنیادی سرطانی، نیاز به مطالعات بیشتری در خصوص ارتباط بین درمان فوتوترمال و اتوفاژی در دماهای مختلف افزایش یافته در طی درمان فوتوترمال، وجود دارد.