بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان پروفایل میکرو RNA های موثر در تکامل سلول های سیستم ایمنی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس
The effects of oral nanocurcumin on expression levels of microRNAs in immune cells development in multiple sclerosis patients
مجریان: صنم دولتی
خلاصه روش اجرا: بیمارانی که بر اساس علایم بالینی و بررسی نتایج MRI توسط پزشک متخصص نورولوژی بیماری ام اس آنها به طور قطعی تشخیص داده می شود به فرد مسئول پژوهش ارجاع داده خواهند شد. سپس مراحل مطالعه و اهداف آن و مکمل مورد استفاده و عوارض احتمالی آن به بیماران توضیح داده خواهد شد. پس از قبول شرکت در مطالعه ، افراد مورد مطالعه توسط پزشک متخصص نورولوژی طرح معاینه شده و پس از تعیین میزان EDSS و تایید شرایط ورود به مطالعه به همکار پژوهشی جهت گرفتن دارونما یا مکمل معرفی خواهند شد. لازم به توضیح است که EDSS شاخصی برای تعیین کمیت ناتوانی در "ام اس" می باشد و ناتوانی را در 8 سیستم عملکردی بدن اندازه گیری می کند EDSS از 0 تا 10 نمره بندی می شود که 0/0 معادل معاینه عصبی طبیعی و 0/10 معادل مرگ ناشی از "MS" است. در این مطالعه بعد از دریافت فرم رضایت نامه کتبی از بیمار ، مشخصات فردی و سوابق بیماری ثبت خواهد گردید. پس از تکمیل پرسشنامه ها و اخذ اطلاعات لازم در حالت ناشتا از هر بیمار 8 سی سی خون وریدی گرفته خواهد شد. بیماران به روش تصادفی بلوک بندی( block randomization) در دو گروه کنترل (25 نفر) و مکمل(25 نفر) قرار می گیرند. گروه مکمل 80 میلی گرم نانوکورکومین و گروه کنترل نیز کپسول دارونما دریافت خواهند کرد. لازم به ذکر است که تهیه و تولید کپسول های نانوکورکومین در شرکت اکسیر سینا انجام می گیرد. کپسولهای بیماران به صورت ماهانه و در بسته های حاوی 60 کپسول به بیماران داده خواهد شد و از بیماران می خواهیم که در طول 6 ماه مدت مطالعه روزانه کپسول را مصرف کنند. مصرف کپسولها و عوارض ناشی از مصرف به صورت هفتگی و از طریق تماس تلفنی پیگیری شده و بیماران نیز می توانند در طول مطالعه در صورت لزوم با پژوهشگر تماس بگیرند. در انتهای مطالعه نیز بیماران پس از طی دوره مطالعه به صورت ناشتا مراجعه کرده و پس از اخذ 8 سی سی خون پرسشنامه ها و اطلاعات لازم اخذ و تکمیل خواهد گردید. بعد از گرفتن نمونه خون حاوی ضد انعقاد EDTA از گروه بیماران دریافت کننده نانوکورکومین و گروه کنترل، سلول های تک هسته ای خون محیطی PBMC با استفاده از فایکول و سانتریفوژ گرادیان دانسیته جدا خواهند شد. برای بررسی میزان بیان 25 تا miRNA ها در نمونه PBMCاز روش Quantitative Real time PCR استفاده خواهد شد. به گونه ای که ابتدا با استفاده ازکیت اختصاصی استخراج miRNA از سلول اقدام به استخراج miRNA های مورد نظرکرده و در ادامه با استفاده از پرایمرهای اختصاصی اقدام به تولید cDNA از ژن های مورد نظر می کنیم. در ادامه با استفاده از پرایمر های اختصاصی ژن و رنگSYBR Green ،cDNA سنتز شده از روی ژن های مذکور را در دستگاه ترموسیکلر تکثیر داده و با گروه کنترل مقایسه خواهند شد. لازم به ذکر است که جهت نرمالایز کردن اندازه گیری ژن های 25تا miRNA ازU6 به عنوان House Keeping gene استفاده می شود.
اطلاعات کلی طرح 
| مرحله جاری طرح | خاتمه قرارداد و اجرا |
| کد طرح | 59048 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی اثرات نانوکورکومین خوراکی بر میزان بیان پروفایل میکرو RNA های موثر در تکامل سلول های سیستم ایمنی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس |
| عنوان لاتین طرح | The effects of oral nanocurcumin on expression levels of microRNAs in immune cells development in multiple sclerosis patients |
| نوع طرح | طرح تحقیقاتی |
| اولویت طرح | بیماری های اتوایمیون (آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز سیستمیک) |
| نوع مطالعه | مطالعات علوم پایه (Experimental) |
| تحقیق در نظام سلامت | بلی |
| آیا طرح پایاننامه دانشجویی است؟ | خير |
| مقطع پایان نامه | |
| مدت اجرا - ماه | 12 |
| نوآوری و ضرورت انجام تحقیق | MS(مالتیپل اسکلروزیس) رایج ترین بیماری خودایمن سیستم عصبی مرکزی است که نخستین بار در سال ۱۸۶۶ توسط Charcot و Vulpain شرح داده شد. مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری التهابی دمیلینه شدن سیستم عصبی مرکزی است که با ارتشاحات التهابی، دمیلینه شدن پیشرونده آکسونها و سرانجام از بین رفتن آکسون همراه می باشد، که به دنبال تخریب میلین اطراف آکسون ها ایمپالس های عصبی کندتر شده و یا متوقف می شوند که نتیجه آن کاهش پیام رسانی از مغز و نخاع و کاهش عملکرد صحیح بدن است. این بیماری بیشتر درمحدوده سنی40-20 سالگی بروز پیدا می کند (1). متاسفانه تعداد زیادی از مردم جهان به این بیماری مبتلا هستند و روز به روز بر تعداد مبتلایان اضافه می شود، به طوری که این بیماری حدود 1.1 میلیون نفر را در سطح دنیا گرفتار نموده است. در ایران نیز میزان شیوع این بیماری در حدود 30-15 نفر به ازای هر 100 هزار نفر گزارش شده است (2). شیوع این بیماری در زنان دو برابر مردان است و همچنین احتمال ابتلا بستگان درجه اول بیماران 15-5 برابر بیش تر از سایرین است (3). بیماری مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری دوفازی است. فازاول : فاز التهابی است و توسط سلولهای ایمنی واسطه گری می شود و فازدوم: فاز تخریبی مزمن است که در این فاز نوروترانسمیتر گلوتامات و گیرنده های آن فعال شده و منجر به تخریب آکسون و دندریت می شوند . مطالعات مختلف روی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکروزیس، مؤید این مطلب است که در این بیماران جنبه های مختلف سیستم ایمنی فاقد عملکرد صحیح می باشد. در این بیماری دسته ای ازسلول های (TCD4+) خود فعالِ خاص، درسیستم ایمنی محیطی فعال می شوند و پس از عبوراز سد خونی – مغزی موجب تخریب غلاف میلین و در نتیجه اختلال در فرآیند انتقال پیام عصبی می شوند. افزایش بیش از حد فعالیت تهاجمیTh17 وTh1 که عملکرد آن ها ترشح سایتوکاین های پیش التهابی است و کاهش سلولهای (TCD8+) در این بیماری مطرح می باشد. همچنین، فعالیت سلول های T تنظیم کننده که در حالت طبیعی منجر به کنترل التهاب می شوند، دراین بیماری کاهش می یابد (4-6). انواع مختلف این بیماری بر اساس سیر بیماری و بروز علایم به انواع : 1. عود کننده – بهبود یابنده (Relapsing remitting): در این حالت بیماری با یا بدون بهبودی کامل به صورت دوره ای عود می کند و بین دو دوره حالت ثابت وجود دارد. تقریبا ۸۷% بیماران مالتیپل اسکلروزیس این الگوی بالینی را نشان می دهند. 2. پیش رونده اولیه (Primary progressive): در این دسته از بیماران پیشرفت تدریجی ناتوانی از شروع بیماری بدون عود مشاهده می گردد. حدود ۱٠ % بیماران این الگوی کلینیکی را نشان می دهند 3. پیشرونده ثانویه (Secondary progressive): تقریبا ۵۰% بیمارن RRMS حدود ۱٠ سال بعد از شروع بیماری به فرم پیشرونده ثانویه تبدیل می شوند که با پیشرفت تدریجی ناتوانی نورولوژیکی همراه یا بدون عود بیماری مشخص می شود. 4. پیشرونده - عود کننده (Progressive relapsing): این حالت موجب میشود از زمان شروع بیماری فرد یک کاهش نورولوژیک ثابت را تجربه کند اما به این افراد حملات تحمیلی مشخصی نیز دست میدهد. این نادرترین نوع از انواع مالتیپل اسکلروزیس است(7). از شایع ترین عوارض بیماری مالتیپل اسکلروزیس خستگی، ضعف جسمانی، گرفتگی عضلات، عدم تعادل، دوبینی و اختلال در راه رفتن است. اختلالات تعادل یکی از شایعترین مشکلات بیماران مالتیپل اسکلروزیس می باشد. تحقیقات نشان می دهند که 78 درصد مبتلایان به مالتیپل اسکلروزیس از عدم تعادل رنج می برند(8, 9). برای تشخیص این بیماری می توان از مجموعه علایم بالینی به همراه MRI استفاده کرد(10). Turmeric یا زردچوبه، نام عامیانه گیاه Curcuma longa بوده که متعلق به خانواده زنجبیل است. خواص دارویی زردچوبه در اصل با جز اصلی و فعال موجود در ریزوم آن یعنی کورکومین مرتبط است که ترکیب زرد یا نارنجی رنگ آن را تشکیل می دهد.کشف کورکومین به حدود دو قرن قبل بر می گردد. در سال 1910 ساختار و فرمول شیمیایی کورکومین توسط Miloloezka و Lampe کشف شد (11). کورکومین (دی فرولوئیل متان) یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها است. این گیاه در هندوستان، جنوب شرق آسیا، چین و مناطق گرمسیر آسیا کشت داده می شود. فرمول شیمیایی این ماده به صورت v-bis (4-hydroxy L3 methoxyphenyl)1,6 heptadiene-5,3dion می باشد. عملکرد گروه های متوکسی برای فعالیت ضد التهابی و ضد تکثیری کورکومین ضروری است (12-14). مطالعات گسترده در نیم قرن گذشته چندین اثر مهم از کورکومین را نشان داده اند. کورکومین با طیف وسیعی از پروتئین ها باند شده و توانایی مهار فعالیت کینازهای مختلف را دارد. بسیاری از مطالعات کشت سلولی پره کلینیکال و حیوانی حاکی از اثرات بالقوه کورکومین به عنوان یک ترکیب آنتی اکسیدانت، ضد تکثیر سلولی، ضد تهاجمی، ضد آنژیوژنیک بوده و می تواند در درمان زخم، دیابت، پارکینسون، آلزایمر، بیماری های قلبی – عروقی و بیماری های خود ایمنی به ویژه در مالتیپل اسکلروزیس مورد استفاده قرار گیرد (15-17). با توجه به ماهیت چربی دوستی کورکومین، جذب خوراکی این ماده در فرم های معمول خوراکی مانند پودر، کپسول و قرص، بسیار پایین است. کورکومین (مثل مواد چربیدوست دیگر) در فرم های معمول پس از مصرف خوراکی، مقادیر اندکی از آن بهصورت طبیعی به میسل تبدیل و جذب میشود؛ اما وقتی به صورت کپسوله شده در نانومیسلها در میآید، تمام کورکومین در بخش هیدروفوبیک نانومیسلهای کورکومین محبوس می شود. این نانومیسل های کروی شکل اندازه ذرهای حدود 10 نانومتر دارند و باعث افزایش حلالیت کورکومین در آب به بیش از 100هزار مرتبه میشوند که به طور قابل ملاحظه ای سبب افزایش جذب کورکومین می گردند.کورکومین با مهار فعالیت ماکروفاژها، تنظیم ترشح سایتوکاین های پیش التهابی و کموکاین ها و تنظیم دمیلینه شدن به بازسازی سلول های عصبی و جلوگیری از پیشرفت بیماری التهابی مالتیپل اسکلروزیس کمک می کند(16-18). miRNA ها گروه جدیدی ازRNA های غیرکدکننده و تک رشته ای به طول تقریبی 22 نوکلئوتید هستندکه تاکنون نقش آنها در تنظیم پروسه های سلولی و نموی مختلف ازقبیل رشد، سیکل سلولی، نمو، تمایز، متابولیسم، آپوپتوز، رگ زایی و التهاب مشخص شده است. این ملکولها بوسیله اتصال اختصاصی به ناحیه mRNA 3`UTR (untranslated reagion) باعث ممانعت از شروع ترجمه یا تجزیه mRNA و در نتیجه عدم بیان ژن مورد نظر و در واقع تنظیم در این سطح می شوند. miRNA بالغ کمپلکسRISC(RNA induced silencing complex) را همراه با پروتئین های خانواده Argonauate تشکیل می دهد و بدین وسیله از ترجمهmRNA جلوگیری می کند. پروتئین هایArgonaute واسطه های مهمی در RNA silencing می باشند. حدود نیمی از ژن های دخیل درایمنی ذاتی و اکتسابی تحت کنترل و تنظیم miRNA ها هستند. اختلال درتنظیم بیانmiRNA درچندین بیماری خودایمنی نظیر لوپوس (Lupus)و آرتریت روماتوئید (Rheumatoid arthritis) و مالتیپل اسکلروزیس (MS) دیده می شود. باتوجه به نقشmiRNA ها درحیات ومرگ لنفوسیت های TوB، به نظر می رسدmiRNA ها می توانند نقش مهمی دربیماری زایی بیماری های خودایمن ازجمله مالتیپل اسکلروزیس داشته باشند(19-21). در مطالعه ای که توسط Desantis و همکاران صورت گرفته پروفایل بیانی miRNA ها در نمونه های خون گرفته شده از بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بررسی شده و نشان داده شده است که این پروفایل بیانی در مقایسه با پروفایل بیانی miRNA ها در نمونه های خون و سرم گرفته شده از دچار بی نظمی شده است(22, 23) . در این مطالعه اثر نانوکورکومین خوراکی بر پروفایل بیانی 25 miRNAs (miR-16, miR-17-5p, miR-17-92,miR-27, miR-29b, miR-126, miR-128, miR-132, miR-145, miR-155, miR-223, miR-550, miR-15a, miR-16-1 , miR-18a, miR-19b, miR-20b, miR-320a, miR-363, miR-31, miR-181c, miR-150, miR-374a , miR-340, miR-599) موثر در تکامل سلول های سیستم ایمنی در نمونه های بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بررسی خواهد شد. چنان فرض می شود که نانوکورکومین باعث تنظیم بیان پروفایل بیانی miRNA ها در نمونه های خون و سرم در بیماری التهابی مالتیپل اسکلروزیس خواهد شد. |
| اهداف اختصاصی |
|
| چکیده انگلیسی طرح | The effects of oral nanocurcumin on expression levels of microRNAs in immune cells development in multiple sclerosis patients |
| کلمات کلیدی | MS: مالتیپل اسکلروزیس رایج ترین بیماری خودایمن سیستم عصبی مرکزی است که با التهاب نورون ها و تخریب میلین همراه است. RRMS: فاز عود مجدد بیماری مالتیپل اسکلروزیس است که شایعترین فرم این بیماری است و غالبا پروفایل بیانی miRNA ها در این مرحله بررسی می شود. کورکومین: کورکومین (دی فرولوئیل متان) یک پلی فنل از دسته دی آریل هپتانوئیدها است که فعالیت های مختلفی از قبیل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند و باعث کاهش التهاب می شوند. micro RNA(miRNA): microRNAs (miRNAs)مولکول های RNAای کوچک با طول 21 تا 23 نوکلئوتید می باشند. متعلق به کلاسی از RNA های تنظیمی غیر کد کننده هستند. microRNAs با اتصال به ناحیه ی 3 UTR mRNA هدف باعث مهار نسخه برداری یا تخریب mRNA پس از رونویسی می شوند. |
| ذینفعان نتایج طرح |
اطلاعات مجری و همکاران
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح |
|---|---|
| مهدی یوسفی | همکار اصلی |
| صنم دولتی | مجری اول (اصلی-هیات علمی) |
| مجید احمدی | همکار اصلی |
| هرمز آیرملو | همکار اصلی |
اطلاعات تفضیلی
| حوزه خبر | خبر |
|---|---|
| رسانه ها و مردم | عنوان خبر مصرف مکمل های نانوکورکومین باعث تنظیم میزان بیان miRNA های موثر در بیماری زایی بیماری مالتیپل اسکلروزیس شدمتن خبر مالتیپل اسکلروزیس(MS) یک بیماری التهابی دمیلینه شدن سیستم عصبی مرکزی است که با ارتشاحات التهابی، دمیلینه شدن آکسونها و سرانجام از بین رفتن آکسون همراه می باشد. miRNAها می توانند نقش مهمی دربیماری زایی بیماری های خودایمن ازجمله MS داشته باشند. در این مطالعه اثرات نانوکورکومین خوراکی بر پروفایل بیانی 27 عدد miRNA موثر در تکامل سلول های سیستم ایمنی در نمونه های بیماران مبتلا به MS که به صورت غیر نرمال بیان می شدند بررسی شد و نتایج ما نشان داد که بیان 18میکرو RNA , miR-17-92, miR-27, miR-29b, miR-126, miR-128, miR-132, miR-155, miR-326, miR-550, miR-15a, miR-19b), miR-106b, miR-16, miR-320a, miR-363, miR-31, miR-150, و miR-340) با مصرف نانوکورکومین به صورت روزانه به مدت 6 ماه تنظیم شده است.
مصرف نانوکورکومین به عنوان مکمل منجر به کاهش سطوح miRNA های دخیل در پاسخ التهابی شده و از سوی دیگر سطوح بیانی miRNA های ضد التهابی افزایش نشان می دهد. به طور کلی مصرف نانوکورکومین به مدت 6 ماه پاسخ های التهابی را کاهش داده و منجر به پیشبرد فرایند میلینه شدن و بازسازی سلول های عصبی می شود. |
| متخصصان و پژوهشگران | عنوان خبر مصرف مکمل های نانوکورکومین باعث کاهش میزان بیان miRNA های دخیل در پاسخ التهابی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شدمتن خبر مالتیپل اسکلروزیس(MS) یک بیماری التهابی دمیلینه شدن سیستم عصبی مرکزی است. miRNAها نقش مهمی دربیماری زایی بیماری MS دارند. بیماران مراجعه کننده که بر اساس علایم بالینی و بررسی نتایج MRI توسط متخصص نورولوژی بیماری ام اس آنها به طور قطعی تشخیص داده می شد به فرد مسئول پژوهش ارجاع داده شده و از هر بیمار 8 سی سی خون وریدی گرفته شد. بیماران در دو گروه کنترل (25 نفر) و مکمل(25 نفر) بودند که گروه مکمل 80 میلی گرم نانوکورکومین و گروه کنترل نیز کپسول دارونما به مدت 6 ماه دریافت کردند. بعد از گرفتن نمونه خون از گروه بیماران و جداسازی سلول های تک هسته ای، برای بررسی میزان بیان 27 عدد miRNA ها در نمونه PBMC از روش Quantitative Real time PCR استفاده شد. نتایج ما نشان داد که میزان بیان miR-16, miR-17-5p, miR-17-92, miR-27, miR 29b, miR-126 miR-128, miR-132, miR-155, miR-550, miR-223, و miR-340 در بیماران MS افزایش می یابد. بعد از مصرف نانوکورکومین میزان بیان miR-16, miR-17-92, miR-27, miR-29b, miR-126, miR-128, miR-132, miR-155, miR-326, miR-550, و miR-340 در بیماران ام اس کاهش معنی داری نشان داد. |
| سیاستگذاران درمانی | عنوان خبر مصرف مکمل های نانوکورکومین باعث افزایش میزان بیان miRNA های ضد التهابی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شدمتن خبر مالتیپل اسکلروزیس(MS) یک بیماری التهابی دمیلینه شدن سیستم عصبی مرکزی است. miRNAها نقش مهمی دربیماری زایی بیماری MS دارند. بیماران مراجعه کننده که بر اساس علایم بالینی و بررسی نتایج MRI توسط متخصص نورولوژی بیماری ام اس آنها به طور قطعی تشخیص داده می شد به فرد مسئول پژوهش ارجاع داده شده و از هر بیمار 8 سی سی خون وریدی گرفته شد. بیماران در دو گروه کنترل (25 نفر) و مکمل(25 نفر) بودند که گروه مکمل 80 میلی گرم نانوکورکومین و گروه کنترل نیز کپسول دارونما به مدت 6 ماه دریافت کردند. بعد از گرفتن نمونه خون از گروه بیماران و جداسازی سلول های تک هسته ای، برای بررسی میزان بیان 27 عدد miRNA ها در نمونه PBMC از روش Quantitative Real time PCR استفاده شد. نتایج ما نشان داد که میزان بیان miR-15a, miR-16, miR-16-1, miR-18a, miR-19b, miR-20b, miR-25, miR-106b, miR-320a, miR-363, miR-31, miR-181c, miR-374a,
miR-150, miR-3 در بیماران MS کاهش می یابد. بعد از مصرف نانوکورکومین میزان بیان miR-15a, miR-16, miR-19b, miR 106b, miR-320a, miR-363, miR-31, miR-150در بیماران ام اس افزایش معنی داری نشان داد. |
| سیاستگذاران پژوهشی | عنوان خبر متن خبر |
| لینک (URL) مقاله انگلیسی مرتبط منتشر شده 1 |
