تاثیر عصاره بایکالین، فعال‌کننده PPARγ بر تمایز اریتروئیدی سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ بند ناف

تاثیر عصاره بایکالین، فعال‌کننده PPARγ بر تمایز اریتروئیدی سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ بند ناف


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
چکیده مقاله
چکیده مقاله
نویسندگان
نویسندگان
دانلود مقاله
دانلود مقاله
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز

نویسندگان: کریم شمس اسنجان , علی اکبر موثق پور اکبری , پروین اکبرزاده لاله

کلمات کلیدی: بایکالین، اریتروپوئز، سلول‌های بنیادی خونساز، PPAR گاما،

نشریه: 0 , 1 , 11 , 2014

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

نویسنده ثبت کننده مقاله کریم شمس اسنجان
مرحله جاری مقاله تایید نهایی
دانشکده/مرکز مربوطه مرکز تحقیقات هماتولوژی و انکولوژی
کد مقاله 58803
عنوان فارسی مقاله تاثیر عصاره بایکالین، فعال‌کننده PPARγ بر تمایز اریتروئیدی سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ بند ناف
عنوان لاتین مقاله تاثیر عصاره بایکالین، فعال‌کننده PPARγ بر تمایز اریتروئیدی سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ بند ناف
ناشر 5
آیا مقاله از طرح تحقیقاتی و یا منتورشیپ استخراج شده است؟ خیر
عنوان نشریه (خارج از لیست فوق) فصلنامه پژوهشی خون
نوع مقاله Original Article
نحوه ایندکس شدن مقاله ایندکس شده سطح چهار – SID/Iranmedex/Magiran
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت http://www.bloodjournal.ir/article-1-850-fa.html

خلاصه مقاله
hide/show

تاثیر عصاره بایکالین، فعال‌کننده PPARγ بر تمایز اریتروئیدی سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ بند ناف چکید ه سابقه و هدف ریشه خشک شده گیاه بایکالین، اثرات ضد ویروسی و ضد سرطانی دارد. این مطالعه جهت آشکارسازی اثر عصاره این گیاه بر روند تمایز سلول‌های بنیادی خونساز CD133+ به رده اریتروئیدی انجام شد. مواد و روش‌ها در یک مطالعه تجربی، جهت تعیین اثر لیگاندهای PPARγ (بایکالین و تروگلیتازون) بر روند تمایز سلول‌های بنیادی در حین اریتروپوئز، سلول‌های CD133+ از خون بند ناف جدا شدند و پس از مجاورت با غلظت‌های مختلف بایکالین، تروگلیتازون، سیتوکاین‌های اریتروپویتین (EPO) و استم سل فاکتور (SCF) ، در انکوباتور کشت سلولی قرار داده شدند. پس از 9 روز بررسی تغییرات مورفولوژی توسط رنگ‌آمیزی رایت گیمسا، تغییرات درصد سلول‌های بیان‌کننده مارکرهای سطحی با فلوسیتومتری و ارزیابی کلنی‌های تشکیل شده در محیط نیمه جامد متیل سلولز انجام شد. یافته‌ها بررسی میکروسکوپی سلول‌های رنگ‌آمیزی شده با رنگ رایت گیمسا، نمایانگر بلوغ اریتروئیدی سلول‌های بنیادی CD133+ در حضور سیتوکاین‌های SCF و EPO بود. بررسی فلوسیتومتری سلول‌ها نشانگر کاهش درصد سلول‌های بیان‌کننده مارکرهای اریتروئیدی گیرنده ترانسفرین (TfR) و گلیکوفورین A (GPA) در مجاورت تروگلیتازون و بایکالین بود(03/0 p< ). اثر بازدارنده بر اریترپوئز تروگلیتازون بیشتر از بایکالین بود. آزمایش سنجش کلنی نیز کاهش چشمگیر کلنی‌ها را در مجاورت تروگلیتازون و بایکالین نشان می‌دهد(02/0 p< ). نتیجه گیری نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که آگونیست‌های PPARγ ، تعدیل‌کننده روند تمایز سلول‌های بنیادی CD133+ به رده اریتروئیدی بوده و نقش مهمی در تنظیم روند اریتروپوئز نرمال به عهده دارند. لذا با توجه به استفاده این عصاره گیاهی جهت درمان برخی بیماری‌ها، باید اثر بازدارندگی آن بر اریتروپوئز طبیعی مورد توجه قرار گیرد.

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
کریم شمس اسنجاندوم
علی اکبر موثق پور اکبریسوم
پروین اکبرزاده لالهچهارم

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
The effect of Baicalin, a PPARy activator, on erythroid.pdf1395/06/30616838دانلود