تاثیر مکمل یاری جداگانه و توامان لاکتوباسیلوس پلانتاروم و اینولین بر شاخصهای استرس اکسیداتیو در سرم و بافت آمیگدال، سطوح سروتونین و نوروتروفین مشتق شده از مغز در بافت آمیگدال و رفتارهای مربوط به اضطراب در رتهای نر دیابتی

مجریان: مریم ثقفی اصل

خلاصه روش اجرا: مطالعه حاضر به صورت تجربی بر روی 36 رت نر نژاد ویستار با سن 6 ماه و وزن تقریبی200±20 گرم تحت شرایط استاندارد آزمایشگاهی با دمای محیط c°25-22، سیکل 12 ساعت روشنایی 12 ساعت تاریکی، رطوبت نسبی°60-40 و دسترسی آزاد به آب به صورت تصادفی به 6 گروه10 تایی (به دلیل ریزش احتمالی به دلیل دیابتی بودن) تقسیم می شوند. رژیم غذایی برای القای رژیم دیابتی به صورت پرچرب (58%چربی ـ 17%کربوهیدرات ـ25% پروتئین) به مدت4 هفته به 4 گروه از رتها داده می شود. پس از 4 هفته رژیم جهت ایجاد بیماری دیابت با استفاده از استرپتوزوتوسین (STZ) به صورت تک دوز با دوزmg/kgBW 35 به روش داخل صفاقی تزریق می شود. با گذشت 1 هفته پس از تزریق STZ جهت تشخیص دیابت با خونگیری از دم حیوان قند خون ناشتا اندازگیری می شود و ملاک دیابتی شدن قند خون بالاتر از mg/dl 250 در نظر گرفته می شود. رتهایی که دیابتی نشده باشند از مطالعه خارج می شوند. مکملهای لاکتوباسیل پلانتاروم و به صورت گاواژ و اینولین به همراه آب مصرفی به رتها داده می شود. وزن رتها از ابتدای مطالعه به صورت هفتگی اندازگیری می شود. پس از مکمل یاری در انتهای مطالعه بعد از 4 هفته تست رفتاری (تست موریس واتر ماز) انجام می گیرد. پس از انجام تست، خونگیری از قلب حیوان به میزان cc 5 انجام می شود و سطوح سروتونین و BDNF در آمیگدال با استفاده از روش الیزا اندازه گیری میشود. گروههای مطالعه به شرح زیر می باشند: 1)گروه کنترل 2)گروه دیابتی + L.plantarum 3)گروه دیابتی + اینولین HP 4)گروه دیابتی + L.plantarum+ اینولین HP 5)گروه دیابت کنترل 6)گروه دیابتی sham