تاثیردهانشویه لیسترین بر شاخص های موفقیت درمان ایمپلنت

مجریان: رضا خورشیدی

خلاصه روش اجرا: 46 بیمار دریافت کننده درمان ایمپلنت دارای معیارهای ورود، وارد مطالعه خواهند شد. این افراد به دو گروه افراد با درمان ایمپلنت موفق و افراد با درمان ایمپلنت ناموفق تقسیم خواهند شد. افراد با درمان ایمپلنت موفق گروه Case و افراد با درمان ایمپلنت ناموفق گروه کنترل خواهند بود که حداقل یک سال از انجام جراحی ایمپلنت آنها گذشته باشد، سپس این بیماران فراخوانده می شوند و شاخص های عمق پروبینگ، خونریزی حین پروبینگ ارزیابی خواهد شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارSPSS نسخه16 استفاده خواهد شد. برای بررسی چگونگی توزیع متغیرها (نرمال، غیر نرمال) از شواهد توصیفی و آزمون Kolmogorov – Smirnov استفاده خواهد شد.در صورت نرمال بودن، داده ها به صورت میانگین (انحراف از معیار) و در غیر اینصورت تبدیل لگاریتمی برای این پیش فرض انجام خواهد شد. برای مقایسه میانگین تغییرات در گروه های کیس و کنترل در صورت توزیع نرمال از Independent t-test ودر غیر اینصورت از آزمون غیر پارامتری Mann-whitney استفاده خواهد شد. خونریزی حین پروبینگ در دو گروه با استفاده از آزمون کای دو مقایسه خواهد شد. سطح معنادار p<0/05 در نظر گرفته خواهد شد.