بررسی میزان صحت آچار های تورک مورد استفاده در مطب دندانپزشکان شهر تبریز در سال 1397

مجریان: شیما قاسمی

خلاصه روش اجرا: ایمپلنت های دندانی در دندانپزشکی مدرن گسترش روز افزونی پیدا کرده اند و تبدیل به انتخاب درمانی قابل پیش بینی در جایگزینی دندان های از دست رفته شده اند. با وجود این که درمان های ایمپلنت به طور کلی درمان های موفقی هستند، اما بروز عوارض پروتزی و جراحی در آنها شایع می باشد. اتصال بین اباتمنت و فیکسچر ایمپلنت از طریق یک پیچ انجام می گیرد که برای ایجاد فانکشن موثر، این اتصال باید ثابت و محکم باشد. شل شدن پیج اباتمنت، به عنوان یکی از مشکلات رایج پروتزی درمان های ایمپلنت مطرح می باشد که یکی از علل ایجاد این مشکل، عدم صحت آچارهای تورکی است که اتصال بین فیکسچر و اباتمنت پروتزی در نهایت توسط آن ها محکم خواهد شد. به همین دلیل در این مطالعه صحت آچارهای تورک مورد استفاده در مطب دندانپزشکان شهر تبریز را به شرحی که در ادامه ذکر می گردد، بررسی خواهیم کرد: برای ارزیابی میزان صحت هر آچار تورک در اعمال تورکی که میزان آن قبلا توسط کارخانه ی سازنده ی وسیله روی آن تعیین و درجه بندی شده است، به یک دستگاه تورک سنج دیجیتال(Digital torque meter, TQ-8800, Lutron, Taiwan) نیاز خواهیم داشت. به این منظور، سرآچار حد واسط یا نمونه ی تهیه شده در قسمت سه نظام دستگاه دیجیتال سنجش تورک قرار گرفته و آچار مورد نظر به آن وصل خواهد شد. سپس اپراتور اول نیروی لازم برای ایجاد میزان تورک درج شده روی وسیله را اعمال کرده و اپراتور دوم نیز عدد دستگاه دیجیتال را ثبت خواهد کرد. این کار 5 بار تکرار شده و پس از برقراری توافق بین اندازه گیری ها که توسط ضریب توافقی ICC محاسبه خواهد شد، میانگین اعداد به¬دست آمده محاسبه و ثبت خواهد شد. در نهایت میزان صحت آچار مورد بررسی با توجه به میزان اختلاف بین تورک اندازه گیری شده و تورک هدف، محاسبه خواهد شد. میزان خطای قابل قبول وسیله در این مطالعه 10درصد در نظر گرفته خواهد شد و P-value کمتر از 0/05 معنی دار خواهد بود. برای مقایسه ی میزان اختلاف تورک با استفاده از آچار و دستگاه دیجیتال از ازمون paired t test استفاده خواهد شد. آنالیز آماری داده ها نیز در نرم افزار spss 17 انجام خواهد گرفت.