اندازه گیری محلولیت سلکوکسیب در مخلوط آب و کمک حلال (کربیتول)

محلولیت به معنای حل شدن یک ماده در یک حلال و یکی از ویژگی های مهم ترکیبات دارویی است و داروها جهت اعمال اثرات خود ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑاید به صورت محلول درآیند، همچنین جهت تهیه و تولید دارو ها در ابعاد آزمایشگاهی و صنعتی نیز نیاز است مواد اولیه و یا محصولات به صورت محلول باشند. سلکوکسیب دارویی ضد التهاب با حل پذیری پایین میباشد و از رو افزایش محلولیت آن می تواند به افزایش بهره وری درمانی، کاهش دوز(مقدار داروی مصرفی) و عوارض جانبی منجر شود و افزایش محلولیت آن یکی از رویکردهای مهم علوم دارویی است. طی پروژه ای که در سال اخیر در دانشگاه علوم پزشکی تبریز اجرا شد، محلولیت داروی سلکوکسیب با استفاده از روش افزودن کمک حلال در دماهای مختلف اندازه گیری و داده های به دست آمده برای ارزیابی قدرت پیش بینی مدل محلولیت جویبان - اکری به کار گرفته شد.

محلولیت یک ماده، بیشترین غلظت یک ماده حل شونده در محلول اشباع، در دما و فشار ثابت است. چندین عامل در افزایش محلولیت دارو نقش دارند، از جمله اصلاحات فیزیکی مانند میکرونیزه کردن و اصلاحات شیمیایی مانند تهیه فرم ملح دارو و کمپلکساسیون، دما، فشار و ... سلکوکسیب داروی غیر استروئیدی ضدالتهابی است که در درمان بسیاری از بیماریها مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، دیسمنوره، نقرس، آرتریتها، دردهای مختلف اندامها، تب به کار می رود و دارای نفوذ پذیری بالا و محلولیت پایین است با افزایش محلولیت دارو فراهم زیستی(میزان داروی در گردش) افزایش و لذا دوز مصرفی و عوازض جانبی کاهش می یابد. طی پروژه حاضر محلولیت سلکوکسیب با روش cosolvency (افزودن حلال قابل اختلاط با آب کربیتول به آب) افزایش و با روش استاندارد shake flask(افزودن مقدار اضافی از دارو به فراکسیون های مختلف آب و کربیتول) و دتکتور uv اندازه گیری و نهایتا داده ها با مدل محلولیت جویبان- اکری همبسته شده و قدرت پیش بینی این مدل ارزیابی گردید.