تبیین فرآیند سازگاری در بیماران سیروزی: ارائه مدل مراقبتی

بيماري سيروز کبدي فرايندي است که بافت سالم کبد در پي آسيب هاي بافت کبد در اثر عوامل متعدد مانند داروها،عفونت هاي کبد، تجمع صفرا و ... اسيب ديده و در زمان بهبودي بافت کبد سفت شده و عملکرد خود را از دست مي دهد. اگرچه مراحل پيشرفته سيروز ديگر قابل برگشت نيست و بيمار تصور مي کند کبد وي چنان تخريب شده که ديگر امکان برگشت و زندگي ندارد، اما واقعيت اين است که اگر عامل مسبب را بتوان محدود يا حذف کرد بيمار مي تواند با بيماري زندگي قابل قبول داشته باشد. اين مطالعه نشان داد سازگاري با بيماري سيروز کبدي، مفهومي چند بعدي، منحصر به زمينه (بيماري، درمان و محيط) و داراي روند تکاملي مثبت در راستاي تلاش براي حفظ تماميت وجودي خود است که در آن بيماران با ارتقاء درک خود از بيماري و درمان و با استفاده از استراتژي‌هاي سازگاري خود بر محدوديت‌هاي ناشي از بيماري غلبه کرده و آن را به عنوان جزئي از زندگي‌ خود مي‌پذيرند