شیوع اختلال استرس پس از تروما متعاقب زایمان و ارتباط آن با رضایت­مندی از زایمان و حمایت­های درک شده در زنان مراجعه کننده به مجتمع های سلامت اراک، 1396

اختلال استرس پس از تروما بدنبال زايمان اختلالي است که بدنبال احساس در خطر بودن جان يا در معرض آسيب بودن مادر يا نوزاد در هنگام درد زايمان و زايمان، روي مي­دهد و ممکن است منجر به تغيير در خلق و رفتار، تداخل در عملکرد اجتماعي زنان، ارتباط ضعيف بين مادر و کودک و تجربه استرس، اضطراب و افسردگي پس از زايمان شود. شيوع آن در کشورهاي اروپايي 3-1 % و در ايران، در بين اقوام مختلف (آذربايجان غربي، بوشهر و زاهدان) بين 2/17 تا 39 % گزارش شده است؛ اين مطالعه در سال 1396 بر روي 375 نفر از زنان زايمان کرده داراي تجربه زايمان بدنبال احساس در خطر بودن جان يا در معرض آسيب بودن مادر يا نوزاد در هنگام درد زايمان و زايمان، که جهت مراقبت پس از زايمان به مجتمع­هاي سلامت شهر اراک مراجعه ميکردند، انجام شد. شيوع اختلال 7/26 درصد بود و اختلال با افزايش رضايت­مندي از زايمان و حمايت حين و پس از زايمان کاهش مي­يافت. درمادراني که نوزاد بيقرار داشتند، احتمال آن افزايش مي­يافت. نتايج اين تحقيق مي تواند به عنوان اطلاعات پايه درمورد ميزان شيوع اختلال استرس پس از تروما متعاقب زايمان در زنان و عوامل مرتبط با آن در مراقبت­هاي پس از زايمان مد نظر قرار گيرد. با شناسايي فراواني و عوامل آن، طراحي مداخلات به­موقع و هدفمند توسط مراقبين سلامت زنان بالاخص ماماها در راستاي ارتقاي بهداشت رواني زنان در دوران پس از زايمان ميسر مي­گردد. طراحي مداخلات مناسب در راستاي بهبود تجارب زايماني و ارتقاء حمايت­هاي حين و پس از زايمان جهت پيشگيري از ابتلا به اختلال استرس پس از تروما متعاقب زايمان ضروري بنظر ميرسد. غربالگري آن در زنان ايراني پيشنهاد مي­گردد. مي­توان با انجام اقدامات مداخله­اي در زنان مستعد ازپيشرفت علائم و عوارض ناشي از آن پيشگيري نموده، تا از نظر اقتصادي مقرون به صرفه­تر باشد.