ارتباط بار بیماری و بار مراقب با کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سکته مغزی و مراقبین آنها در کلینیک های دانشگاه علوم پزشکی تبریز

سکته مغزی سومین عامل مرگ درکشورهای توسعه یافته و دلیل اصلی ناتوانی در بزرگسالان است. به طوری که حدود 70 درصد این بیماران به محل کار بر نمی گردند و حدود 30 درصد نیز برای راه رفتن به کمک نیاز دارند، 60 درصد دچار سفتی اندامها و70 درصد هم درجاتی از افسردگی راتجربه می کنند. مراقبین بیماران نجات یافته از سکته نیز دچار مشکلات جسمی و روانی، استراحت ناکافی، تغییرات در ارتباطات اجتماعی، وضعیت استخدامی و مشکلات اقتصادی هستند.یافته های این مطالعه نشان میدهد که بار بیماری و بار مراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران و مراقبین تاثیر دارد به طوری که با افزایش بار بیماری و بار مراقبت کیفیت زندگی بیماران و مراقبین به شکل معناداری کاهش می یابد. بنابراین مداخلات و حمایت های مبتنی بر توانمند سازی بیماران و مراقبین، از لحاظ روحی، جسمی، اجتماعی و اقتصادی توسط سیستم سلامت میتواند منجر به کاهش بار بیماری و بارمراقبتی و افزایش کیفیت زندگی بیماران و مراقبین آنها گردد.