بررسی اثر مصرف دم کرده­ی بابونه بر سطوح سرمی فاکتور نکروز دهنده­ی تومور- آلفا، اینترلوکین-1بتا و ماتریکس متالوپروتیناز-3 در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید: کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار

در چندین دهه¬ی اخیر بیماری¬های واگیر جای خود را به بیماری¬های مزمن داده¬اند. این بیماری¬ها با قدرت ناتوان¬کنندگی بار مالی فراوانی بر سیستم بهداشتی و بیماران وارد می¬کند. لذا پیدا کردن درمانهای کمکی ارزان با کمترین اثرات جانبی میتواند راهگشای بیماران و سیستم بهداشتی باشد. در بین این بیماری¬ها¬ روماتیسم با طیف وسیعی که دارد خود قابلیت ناتوان¬کنندگی بالایی دارد. آرتریت روماتوئید یکی از شایعترین بیماریهای مزمن با سبب شناسی نامعلوم میباشد. شیوع آرتریت روماتوئید در جهان حدود 1 % برآورد شده است که زنان سه برابر بیشتر از مردان مبتلا می شوند. شایعترین سن ابتلا به این بیماری التهابی سنین 30 تا 50 سال است. با توجه به اثرات جانبی داروهای مصرفی برای تسکین تظاهرات بیماری، انگیزه مطالعاتی زیادی برای بررسی نقش ترکیبات گیاهی با هدف تسکین و درمان وجود دارد. دم¬کرده¬ی بابونه که سالهاست به منظور مصارف پزشکی متعددی، از جمله به عنوان ضد¬درد و ضد¬التهاب مورد استفاده قرار میگیرد، از بخش گلهای خشک شده این گیاه تهیه میشود. شواهد حاکی از آن هستند که این دمنوش حاوی مواد زیست¬فعال زیادی همچون است. با وجود این مطالعه¬ای در زمینه تعیین اثر مصرف بابونه و یا مشتقات فعال این گیاه در بیماران آرتریت روماتوئید صورت نگرفته است. به علت مشکلات موجود در روند درمانی بیماریهای مزمن التهابی و عوارض دارویی و ...، برای مقابله با این شرایط به درمانی فوری برای این بیماران نیاز است که به راحتی در دسترس بوده و امن و به صرفه باشد. در سالهای اخیر استفاده از درمانهای گیاهی بطور جهانی رو به افزایش بوده است. به علت به صرفه بودن و امنیت استفاده، داروهای گیاهی امروزه علیرغم اینکه خیلی از اجزائ زیست فعالشان شناخته نشده است، تجویز میگردند. دستاوردهای بدست آمده در درمان بیمارهای مزمن با داروهای گیاهی بسیار حائز اهمیت بوده و راهی روشن برای طراحی داروهای با پایه ی گیاهی میباشد . لذا این طرح با هدف بررسی اثر بابونه بر روی فاکتورهای التهابی و شدت بیماری در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام شد. مطالعه حاضر به صورت کار آزمایی بالینی تصادفی دو سو کور بر روی 44 زن سنین 65-20 سال مراجعه کننده به کلینیک روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام گرفت. گروه بابونه و دارونما به ترتیب روزانه دو دمنوش3 گرمی بابونه و سبوس به عنوان دارونما به مدت 6 هفته مصرف کردند نمونه های خونی بصورت ناشتا جهت اندازه گیری?های بیوشیمیایی بیومارکرهای ذکر شده بصورت قبل و بعد جمع آوری شد همچنین معاینات بالینی توسط متخصص روماتولوژی به منظور بررسی شدت بیماری صورت گرفت. قبل از شروع مطالعه کد اخلاق 9387 از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی تبریز اخذ گردید و در سایت کارآزمایی های بالینی سازمان بهداشت جهانی با کد IRCT2015010111335N4 ثبت گردید. در طول مطالعه گروه مداخله و پلاسبو و محقق نسبت به گروهها کورسازی شده بودند.پس از اتمام دوره¬ی مداخله نتایج توسط آنالیز آماری بررسی گردید و مشخص شد که مصرف چای بابونه به مدت 6 هفته در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید باعث ایجاد تاثیر معنی داری بر اجزائ تشکیل دهنده نمره فعایت بیماری همچون سرعت نشست گلبولهای قرمز و تعداد مفاصل حساس داشته و باعث بهبود آنها گردید. همچنین این مداخله منجر به ایجاد تاثیر معنی¬داری بر بیومارکرهای التهابی اندازه¬گیری شده شامل اینترلوکین یک و فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا گردید. لذا به عنوان نتیجه¬گیری عملی می توان گفت که مصرف چای بابونه و گنجاندن آن در برنامه غذایی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، می تواند در کنترل علایم و التهابات بیماران و احتمالا کاهش عوارض بیماری موثر باشد. پس از اتمام دوره­ی مداخله نتایج توسط آنالیز آماری بررسی گردید و مشخص شد که مصرف چای بابونه به مدت 6 هفته در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید باعث ایجاد تاثیر معنی داری بر اجزائ تشکیل دهنده نمره فعایت بیماری همچون سرعت نشست گلبولهای قرمز و تعداد مفاصل حساس داشته و باعث بهبود آنها گردید. همچنین این مداخله منجر به ایجاد تاثیر معنی­داری بر بیومارکرهای التهابی اندازه­گیری شده شامل اینترلوکین یک و فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا گردید. لذا به عنوان نتیجه­گیری عملی می توان گفت که مصرف چای بابونه و گنجاندن آن در برنامه غذایی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، می تواند در کنترل علایم و التهابات بیماران و احتمالا کاهش عوارض بیماری موثر باشد.