بررسی بیان miR-192 گردشی در پلاسما دریافت کنندگان پیوند کلیه با اختلال عملکرد مزمن پیوند

میکرو آر ان ا ها(miRNA)، RNAهای کوچک غیر کد کننده و تنظیم گرهای های اپی ژنتیکی بیان ژن ها می باشند. آنها در مجموعه ای از مسیرهای متنوع مرتبط با اختلال عملکرد مزمن آلوگرافت (CAD)، که اصلی ترین علت از دست دادن گرافت کلیه می باشد، درگیر می باشند. در این مطالعه، به دنبال ارزیابی اهمیتmiR-192 گردش پلاسما در پیش بینی عملکرد پیوند کلیه بودیم. روش اجرا: سطح بیانmiR-192، miR-191 )برای نرمالیز کردن) در 53 بیمار پیوندی: 27 بیمار با عملکرد نرمال بعنوان گروه کنترل و 26 بیمار با عملکرد ضعیف کلیه پیوندی (PGF)، 10 نفر از آنها با فیبروز بینابینی و آتروفی توبولی(IFTA) تایید شده با بیوپسی، با روش Real time-PCR مورد بررسی قرارگرفت. در تحلیل داده ها از آزمون های آماری ANOVA،Correlation و آنالیز منحنی Receiver operating characteristic (ROC) استفاده شد. نتایج: کاهش معنی داری در سطح بیانmiR-192 در گروه های IFTA و PGF در مقایسه با گروه کنترل مشاهده گردید (P< 0.001). همبستگی مثبتی بین miR-192 و کراتی نین سرم (r= 0.443, P= 0.009) وجود داشت. miR-192 از حساسیت 44% و ویژگی 98% در تفکیک گروه IFTA از کنترل برخوردار بود (سطح زیر منحنی [AUC]= 0.75، 95% ضریب اطمینان [CI] = 0.58 to 0.91]، P<0.001). بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که کاهش بیان miR-192 پلاسما نشان دهنده اختلال در آلوگرافت کلیه بوده و ممکن است به عنوان بیومارکر غیر تهاجمی و یا به ‌عنوان یک هدف مولکولی درمانی برای اختلال عملکرد گرافت کلیه استفاده می شود.